Ben...

Cennetten süzülen bir rahmet damlası
Rüzgarın getirdiği çiçek kokusuyum
Baharda sevinen bir kuşun cıvıltısı
Belki hüzünlü bir şiirin son mısrasıyım

Kimi zaman

Seherin esen tatlı yeliyim
Bir çağıldayanın gizli nağmesi
Güneşle yağmur kavuşumunun renkli gökkuşağıyım

Yerim yurdum belli değil benim

Kâh bir kadının nemli kirpiklerinde
Kâh bir erkeğin mert bakan gözlerinde
Belki bir bebeğin ilk avazında
Belki de bir masumun akan gözyaşlarındayım

Ben Aşkım...

Girecek temiz bir kalp ararım
Kabe’nin saklı sır kokusundan
Şehidin akan bir damla kanından

İzinsizce

Zamansızca

Bekleyene değil

Yaralı bir gönüle giriveririm

Haktan alırım şevkimi
Yakarım duramam harlı ateşimi
Bir de giydirdim mi nur hırkasını
Açarım Gönül gözlerini,gösteririm saklı öz cevherini

Dünyaya ait ne varsa
Arınır insan, odumla yana yana
İşte o an kavuşur coşkuyla
Aradığı gerçek ve ebedi mutluluğa...