4
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
64
Okunma
Eğer ıssızlık deviriyorsa seni,
Yere daha yakınsın demektir; korkma.
Toprak, en sadık sırdaşıdır düşenin,
Kalkmak için acele edip ruhunu yorma.
O karga, bakır rengi bir yalnızlıktır,
Gülerken duyduğun o kurşun sesi;
Aslında içindeki eski bir hıçkırıktır,
Zamanın sökülen, dikişsiz elbisesi.
"Kovuldun" dediğin o kapı var ya,
Belki de seni korumak için kapandı.
Bazı şehirler sığmaz artık rüyaya,
Bazı yangınlar, sadece sönünce anlaşıldı.
Gidecek yerin yoksa, yol sensin artık.
Kovulduğun eşik, başladığın yerdir.
Gülüşündeki kurşunu çıkarıp attık,
Şimdi sessizlik, en asil sesindir.
5.0
100% (5)
Cevap Yaz