YORULDUK!
1
Ne olmuş bu âleme, sanki herkes el âlem
Hiç kimse tanınmıyor, sirayetten yorulduk!
Muhabbet yazmıyor mu, kurumuş mu o kalem
Adım başı her yerde, ihanetten yorulduk!
2
Kıyamet alameti, durum ahir zaman net
Bir hâl olmuş cemiyet, ahvâli hâl-i cinnet
Kul’a güven kalmamış, unutulmuş emanet
Taş devrini aratan, cehaletten yorulduk!
3
Adileşmiş adavet, çok vak’a-i âdiye
Adalet müflis iken, gerek yokmuş kadıya
Yâ Râb nereden düştük, bu uğursuz vadiye
Çırpındıkça battık da, sefaletten yorulduk!
4
Camiler yenilenmiş, hacılar kim hoca kim
Sıradan döşemişler, borular kim, baca kim
Kimler kimin nesidir, karılar kim koca kim
Mümkün değil tarifi, rezaletten yorulduk!
5
Kaideler kurallar, neden sık sık değişir
Milletin meclisinde, vekil olan boğuşur
Derunlarda biriken, kürsülerde yoğuşur
Sınırsız yetkilenen, vekaletten yorulduk!
6
Yeni yeni seferler, düşünürmüş haçlılar
Çoğaltmış törenleri, sahte elmas taçlılar
Haklılar zayıflamış, güçlenmişler suçlular
Boş beleş adamlarda, cesaretten yorulduk!
7
Çengelköy dediğimiz, küçücük hıyarlardan
Dinleme cihazıyla, herkesi duyarlardan
Garibi tekmeleyip, eşi dostu yarlardan
Aşırmada pek mahir, dirayetten yorulduk!
8
Yöntemi öğrenmeye, ekrana uğrandığı
Canilerin surette, masumca davrandığı
Pisliği örtsün diye, insanın doğrandığı
Aile içi denen, cinayetten yorulduk!
9
Görenler var mı acep, geçenlerde yarında
Var diyen varsa bile, bulunur mu yerinde
Gerçeğini bilmem de, taş bina duvarında
Sapsarı yazıdaki, adaletten yorulduk!
10
Azıcık tökezlesen, sardıracak eğer’i
Kararı versen bile, unutma ha meğer’i
Kendinden kerametli, menkul bütün değeri
Sadırlardan vâreste, sadâretten yorulduk!
11
Şehit dedemiz duysa, olanlara üzülür
Başımıza gelenler, kaderdeyse yazılır
Ne kadar tuzlasan da, tereyağı bozulur
Aslında ayran olan, asaletten yorulduk!
12
Savunmasız olanı, iliğinden kemirip
Kitabına uydurup, yutaraktan semirip
Fakirin ekmeğini, tırtıklayıp sömürüp
Yan gelip yatmalardan, ataletten yorulduk!
13
Kelle kulak yerinde, alimdir diye saydık
Kitaplara uymayan, yenile neler duyduk
Kametleri duyunca, koşup imama uyduk
Kıblegâhı Batıya, imametten yorulduk!
14
Hakikat aldanmadım, sanmayasın kandırdık
Saygımızdan suskunuz, zannetme inandırdık
Suçumuz yoktur amma, suyu mu bulandırdık
Her seferde katlanan, kefaletten yorulduk!
15
Derslerim gece gündüz, her sabah akşam erken
Her şartta söyleşirim, gelirken hem giderken
Çok bilmişlik taslayıp, cihâna nizam derken
Önünü göremeyen, basiretten yorulduk!
16
Tavuklar gitmiş amma, gelenler de kaz olmuş
Üvey evlat olanlar, zenci olmuş yoz olmuş
Deneme tahtası mı, eğitim yapboz olmuş
Haftada bir değişen, bidayetten yorulduk!
17
Emekli arkadaşlar, hayatından bıkıyor
Devlete saygı sonsuz, bildiğini okuyor
Aralıkta ocaktan, beş kat düşük çıkıyor
Tüik’in raporuna, esaretten yorulduk!
18
Telekomcu ağalar, bu işlere ne diyor
İnternet erişimi, dalga dümen gidiyor
Murâdî her senede, on bin lira ödüyor
Mahkûm olduk netlere, eziyetten yorulduk!
*
Murat Kahraman Murâdî
16.02.2026/İst.
(Söylenmişler)