Dalgın
Kaldırım taşında açan papatya çiçeğim,
Aradığını bulabildin mi ötelerde diye soracağım ama
Bir haller var sende, söyleyemediğin.
Gözlerin denizin mavisine dalmış, durgun.
Suskunluğundan belli içindeki burukluk.
Bir çay söylemişsin kendine, çoktan soğumuş.
Hayallerine saklanmış,
İnsanlardan kaçıyor gibisin.
Kalabalıkların ortasında bir gölge gibi
Sessiz ve dalgınsın.
Benden sonra uykusuz gecelerin ilk sabahındasın.
Sonbahar güneşiyle sahilde yürürken
İki damla yaş süzülmüş yanaklarından.
Eskiyen hayaller telaşla koşuşturuyor içinde.
Yokluğumdan serin bir rüzgâr esiyor,
Üşüyor gibisin.
Sahil kalabalık,
Sen içinin tenhasındasın.
Boynun bükük bir karartı gibi geçiyorsun kıyıdan.
Göz bebeklerinden göç eden kuşları bekliyorsun.
Ama bak
Kış bitti.
Yapraklar tomurcuklandı, kuşlar hazır.
Baharı bekleme artık.
Papatyalar bizi bekliyor kırlarda.
Leylekler döndü yuvalarına,
Kırlangıç sesi şehrimde yankılanıyor.
Şimdi gözlerimizin ve yüreğimizin
Bahar mevsimi.
Hadi çık gel uzaklardan,
Vakit kavuşma vakti.
Ilık bir bahar güneşi ısıtıyor dünyayı…
Gel artık.
Eyyüp Balta