(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu şiir, acıyı bir merdiven gibi tırmandırıyor insanı; her basamak çıktıkça nefes daralıyor, yürek sertleşiyor, ama zirveye vardığında aslında hiçbir şey kazanılmıyor – sadece boş bir yükseklik kalıyor geriye. "Acı eşiğindin sen benim" dizesiyle başlayan o samimi ithap, aslında bir veda gibi. Acı, sevgilinin yerine geçmiş; o kadar içselleşmiş ki, artık onsuz nefes alınamıyor. Dayandıkça yükselen eşik, gözyaşlarını engellemiyor – onları gereksiz kılıyor. Çünkü ağlamak bile lüks haline geliyor; duygu o kadar törpülenmiş ki, geriye sadece katı bir kabuk kalıyor. "Bağışıklık kazandım zamanla" cümlesi en keskin yalanlardan biri. Bu bağışıklık değil, teslimiyet. Aşısı olmayan mutsuzluğa karşı vücut alışıyor, ama ruh değil. Ruh, sadece uyuşuyor. Kanamak yerine uyuşmak, boğulmak yerine nefes almayı unutmak... İşte şiirin en derin yarası burada: incindikçe güçlenmek değil, incindikçe küçülmek. Sonra o soru: "Düşmüş sevgi toparlanır mıydı?" Cevap dizelerde saklı değil, sessizlikte. Toparlanmıyor. Sevgi usulca atılıyor yürekten, tıpkı eski bir elbise gibi – yırtık, soluk, ama hâlâ kokusu kalan. Geriye öğrenilmiş pişmanlık kalıyor; o da ne yazık ki en ağır yük. Çünkü pişmanlık, acının değil, vazgeçişin meyvesi. Bu şiir zafer narası atmıyor. Tam tersine, yenilgiyi öyle güzel kabul ettiriyor ki, okurken insan kendi yenilgilerini alkışlıyor neredeyse. Acıdan zafer değil, acıdan yorgun bir bilgelik doğuruyor; ama o bilgelik bile soğuk, yalnız ve biraz da acımasız. Vurucu olan tam da bu: şiir kanıyor ama bağırmıyor. Usulca kanıyor. Tıpkı anlattığı sevgi gibi. Eline, kalbine, o kadar derine inebildiğin o yaraya sağlık. Bu dizeler unutulmuyor; çünkü unutturmamak için yazılmışlar. Emeğinizi, becerinizi Tebrik eder sahifeye Selam ve Sevgiler bırakıyorum,
İnsan düzen sever ama düzen tutturamaz ya da planlı yaşamı sever ama öyle plansız şeylerle karşılaşır ki. Yani duygular gibi hayat karmaşık. Yine de acısıyla tatlısıyla yaşamanın güzel olduğu paydasında yola devam ediyoruz. Çok kıymetliydi yorumunuz teşekkür ederim🙏🙏
İnsan düzen sever ama düzen tutturamaz ya da planlı yaşamı sever ama öyle plansız şeylerle karşılaşır ki. Yani duygular gibi hayat karmaşık. Yine de acısıyla tatlısıyla yaşamanın güzel olduğu paydasında yola devam ediyoruz. Çok kıymetliydi yorumunuz teşekkür ederim🙏🙏
Şiir, acının dönüştürücü gücünü ve sabırla kazanılan içsel dayanıklılığı çok etkileyici bir şekilde dile getiriyor. “Acı eşiğimdin sen benim” dizesi, hem sevginin hem de kırgınlığın insana kattığı direnci güçlü bir metaforla özetliyor. Kaleminize sağlık; metin, duygusal yaraların zamanla öğrettiği pişmanlık ve güçlenmeyi derin bir lirizmle yansıtıyor.
Merhaba değerli kalem ŞİİR GÜZELDİ HER ZAMAN Kİ TAT VE DEMİNDE Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık yürekten, yalansız ve riyasız Nice güzelliklere, güzel şiirlere yelken açman dileklerimle Şiirle kal, sevgiyle kal,Sağlıkla kal, hoşça kal
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz