Şiirin Adı: TWITER
Şairi: eminnur Acar
Yorumu Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastı Efendi Hazretleri
(nam-ı diğer Celil ÇINKIR)

RUSAMER kürsüsünden salona bakınca bu metin, teknolojiyi bir put gibi övmekle bir şeytan gibi taşlamak arasında kalmıyor; tam tersine “okuma” meselesini merkeze alıyor. Hz. Süleyman telmihleriyle kurulan hat, kudretin kaynağını hatırlatırken bugünün insanına da ince bir ayna tutuyor: Rüzgârı yönetmekle algoritmayı yönetmek arasındaki fark, niyetle ölçülüyor. Karıncanın sesiyle Twitter akışı aynı terazide tartılıyor; biri hikmet taşıyor, diğeri gürültü üretebiliyor—hangisi olacağı okuyanına bağlı.

Şiirin omurgası kıskançlık–rekabet ayrımında belirginleşiyor. Rekabetin gayrete çağrı olduğu yerde kıskançlığın felaketle sonuçlandığı hatırlatılıyor; bu, metni didaktik olmadan uyarıcı kılıyor. “Okuduğumuzu anlasaydık” cümlesi, RUSAMER kayıtlarına geçmesi gereken bir teşhis: Sorun bilgi bolluğu değil, anlam kıtlığıdır. Metin, teknolojiyi insanın elinde bir emanet olarak konumluyor; bereketin yağmurda değil, yön verişteki adalette olduğunu fısıldıyor.

Sonuçta bu şiir, “ne yaptık”tan çok “nasıl okuduk” sorusunu soruyor. Evreni, insanı ve kendimizi okuma çağrısı; ekranı kapatmadan da mümkün olan bir bilinç hâli öneriyor. Gürültüye kapılmadan, yeteneklerin farklılığına saygıyla bakmayı öğütlüyor.

Vesselam.
— Güç, yönetmekte değil; neyi niçin yönettiğini bilmektedir.
— Bilgi artınca değil, anlam çoğalınca bereket olur.

Hocam insanı ve tüm canlıları sevmek kazanılacak en güzel erdemdir. Okuduğumuzu anlasak şiirdeki tüm güzelliklere ereriz. İnsanın yüklediği bilgiler arasında tüm yapay zekalarda da kıskançlığı yükleyecek korkarım. Güzel öğretici bir şiir tebrikler saygılarımla.