Başbakanımız öğretmenler gününde nezaket etmiş,
Genç köy öğretmenini arayarak tebriklerini iletmiş,
Bu öğretmen için yapılan elbette ki takdire şayan,
Bana da gelseydi keşke buna benzer bir beyan…

O dönemde on beşimi sadece iki yıl geçirmiştim,
Daha büyümemişken kendimi köyde bulmuştum,
Sadece soba yakmak değildi benim oradaki işim,
Yıkılan okul duvarı vardı, bir yıl orada kalmıştım…

O yıl geçti, arkasından ötekiler, tam dört yıl kaldım,
Arkasından hakkım oldu, büyük mekana atandım,
Beş yıl da orada sürdü ama böyle devam edemezdi,
İçimden yükselen bir ses dürtükledi, başını ört dedi…

Az zaman uz zaman, derken buralara kadar ulaştık,
Yaş kemale erdi sanıyordum ama birazı orda kalmış,
Şimdi köy öğretmenini taktir edince başbakanımız,
İçimden bir ses yükseldi;’Men de isterem!’ dedi…