BİLSEYDİM


Bilseydim, bu kadar, donanımlı yaratılmışım
Böyle yıpratır mıydım, kendimi!
Kimse için, kimseye, katlanmazdım
Kendimi yormazdım, kendime özen gösterirdim

Gönlümü kimseye emanet etmez, kıyamazdım
Varken, beni benden çok seven Yaratanım
Sadece, güveni ve saygıyı ona ederdim
Sonra, Yarattıklarına, mesafeli olurdum

Ne kırar ne kırılırdım, kolay kolay
Ne de güzel örtmüş deri ile içimizi
Değemezdi, kimse kimseye, tiksinirdi
Kıymetli organlar nasılda, sağlam yerlere konmuş

Mesela, yedi delikli tokmağımız
Beyin’imiz, onu koru sıcaktan soğuktan, hasardan
Kalp desen, kemik kafesle korunmuş
Saçlar, anten haberleşir, Rabbiyle insan

Kapanıp secdeye kalkmasam olur da
İnsanım, kulum neticede, dayanıksızım
Rabbin yüceliğini görmeye geldim, dünyaya
İzin verildi, çok şükür, öğrendiklerimi paylaşırım bu sebeple,


eminnur Acar