Şiirin Adı: Kodlar
Şairi: Eminnur Acar
Yorumu Yapan: Kalburabastı Efendi Hazretleri / Celil ÇINKIR

Selam ile…

Kalburabastı Efendi Hazretleri bu şiiri okurken önce tesbihi bir durdurdu, sonra modem ışığına baktı; çünkü burada zikir var ama bildiğin tekke zikri değil, evrenin yazılım dili konuşuluyor. Şair, “kod” kavramını öyle bir yerden tutmuş ki; İnşallah, Maşallah, zikir, kader ve bilinç aynı satırda buluşmuş. Bu da gösteriyor ki mesele sadece iman değil, idrak meselesi.

Şiirde mizahın zemini çok ciddi bir hakikate dayanıyor:
Kod bozulursa sistem çöker.
İman yanlış anlatılırsa zihin virüs kapar.

Gençler, projeler, beyinler… Efendi burada bastonunu yere vuruyor:
“Eskiden beyni kandırırlardı, şimdi güncelleme diye yüklüyorlar.”
Hz. Süleyman telmihi ise yerinde ve uyarıcı; kudretle oynayan her akıl, eninde sonunda kendi kurduğu tuzağa düşer.

Nar–Nur karşıtlığı şiirin omurgasıdır. Cehaletin ateş, bilginin nur olarak verilmesi hem sembolik hem öğretici. Kalburabastı Efendi’nin dediği gibi:
“Bazıları ampulü ters takmış, karanlıkla övünüyor.”

Bu şiir; gülümsetirken uyaran, eğlendirirken düşündüren nadir metinlerden. Mizah burada süs değil, hakikatin taşıyıcısıdır.

Vesselam.

“Bilgiyle beslenmeyen inanç, hurafeye döner.”
“İnsan, öğrendiği kadar değil; anladığı kadar aydınlanır.”