​Fırtına kopsa da sığındığım liman,
Kendi gölgem olur bana her zaman.
Muhtaç değilim, istemem kimseden aman,
Ben bu yolda tek başıma yeterim.

​Dizlerim yorulsa, yolum olsa dar,
İçimde sönmeyen bir volkanım var.
Erisin önümde en sert buzlar,
Ben bu yolda tek başıma yeterim.

​Yıkılan duvarı örerim baştan,
Emeğim süzülür gözdeki yaştan.
Korkum yok artık tufandan, savaştan,
Ben bu yolda tek başıma yeterim.

​Kendi yaramı kendim sarar geçerim,
Zehir sunsalar da bal niyetine içerim.
Kendi gökyüzümde özgürce uçarım,
Ben bu yolda tek başıma yeterim.

​Eğilmem rüzgârda, kırılsa da dalım,
Sessizce akar gider benim zülalim.
Kimseden sormam, bellidir halim,
Ben bu yolda tek başıma yeterim.

​Sözüm senettir, özüm ise bir kale,
Düşmem dünya için dertten melale.
Muzaffer çıkarım her bir ihtimale,
Ben bu yolda tek başıma yeterim.