1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
104
Okunma
Leylası içinde bir sevdamız var
Mecnun diye çağırıyor çöl bizi
Uğruna lezzete pür vedamız var
Deli diye kınar oldu el bizi
Çile ateşinde nice kavrulduk
Zaman geldi halden hale çevrildik
Çelmeler takıldı düştük devrildik
Harman gibi çok savurdu yel bizi.
Gonca nöbetiyle geçti zamanlar
Şafağı gözleyen bu derdi anlar
Dede oldu tüy bitmemiş civanlar
Geçen yıllar bak eyledi kel bizi
Kiminin izini sildi götürdü
Tarlayı ucundan böldü götürdü
Kimini kıyıdan yoldu götürdü
Oynatıp da alamadı sel bizi
Kul Hakkı gayreti bırakma elden
Rızaya talipsen yakınma halden
Vuslat türküsünü düşürme dilden
Umut bağlarında bekler gül bizi.
5.0
100% (3)
Cevap Yaz