0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
196
Okunma
“Uyanmak”
Uykunun koynunda unuttum kendimi,
Rüyalar bile artık sessiz kalıyor.
Bir boşlukta salınan bedenim gibi,
Zaman bile beni beklemeden akıyor.
Ama içimde ince bir kıpırtı var,
Bir ışık, belki de bir dua sesi.
“Uyan,” diyor, “her şey bitmiş değil,”
“Sen hâlâ varsın, ve bu bir mucize.”
Yorgunluk, geçer... Sessizlik, diner...
Bir sabah uyanırsın, fark etmeden.
Gözlerin buğulu, ama içinde bir inat:
“Ben buradayım, yeniden.”
Efkaribaba
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
