Yaşıyorum..

Yıllar geçti ömrümden, seller gibi çağlayıp,
Kâh gülerek kâh içten, vurarak yaşıyorum.
Gönül defterlerimi, birer birer bağlayıp,
Her anıya bir selam, durarak yaşıyorum.

Hayalden saraylarım, vardı yüce dağlarda,
Umutlar yelken açtı, ıssız kalan bağlarda,
Şimdi o eski bahar, soldu bütün çağlarda,
Maziyi yaprak yaprak, soyarak yaşıyorum.

Dost bildim nice yüzü, sırtımdan vuran oldu,
En güvendiğim dallar, elimde kuran oldu,
Sabrımın kalesine, amansız duran oldu,
Yıkılan her duvarı, yaparak yaşıyorum.

Gözümden akan yaşlar, bir denize aktılar,
Kederin gemileri, bana demir attılar,
Bana acıdan bilge, bir hırka yarattılar,
Bu yükü omuzuma, alarak yaşıyorum.

Kalabalık içinde, yapayalnız gezerim,
Kendi iç dünyamda bir, yeni alem düzerim,
Sözlerin girdabından, sessizliğe süzerim,
Kırılan ne varsa hep, solarak yaşıyorum.

Ne bir isyanım kaldı, ne de büyük bir derdim,
Her gelen imtihana, ’hoş geldin’ deyip erdim,
Ben bu fani pazara, yalnızca gönül verdim,
Hesabı mahşer güne, salarak yaşıyorum.

Kul Hasan’i der ki bu, yolunda sonu belli,
Her nefes bir adımdır, ecelin eser yeli,
Sözler anlam yitirir, sükût hâlin güzeli.
Her an vuslatı canda, kalarak yaşıyorum...

Hasan Belek
29 06 25
Akçay