Hoşgörü yok ki hemen aşk değsin ruh özüne
Şu merhametsizin bu körlüğünden vazgeçtim
Görmüyor duymuyor ki söylesem de yüzüne
O söz tutmaz o yüzden erliğinden vazgeçtim

Yalanlar karşısında sözüm yoktu dilsizdim
Gerçekleri duyunca bölük bölük bölündüm
Sanki kalburdan geçtim kumlar gibi elendim
Darıldım da gönlüme varlığından vazgeçtim

Gönülleri dağlayıp çok acı veriyordu
Dalkavuk gibi nefsi önünde eriyordu
Haddini aşıp hata edip hep kırıyordu
Davranışlar tutarsız dirliğinden vazgeçtim

Çekirge gibi sekip dolu dizgin koşardı
Yüreklerde kor ateş yakar şevkle coşardı
Gün geldi aldı ahlar karşısında şaşırdı
Olmazları çok mu çok, serliğinden vazgeçtim

Çarkıfelek gibi ne kadar dönerse dönsün
Dert sinemi yaktıkça yaktı bu artık sönsün
Gül Hurigül umudun var ileridesin şensin
Beni cep çevre saran birliğinden vazgeçtim.mlk/26062025