​Kimi köşkte oturur, kimi bulamaz çadır,
Ne aldandın be gafil, işte yaşanan budur!
Sanma köşkler, saraylar sahibine kalacak,
Hayır, hepsi de boştur; bir gün zeval bulacak.

​Aldanma kardeşim, bu dünyanın sihrine,
Girmeyesin sakın ha o gafiller nehrine!
Akıp giden o nehir bilmem nere sürükler,
Bildiğim bir şey varsa, onlardır kaybedenler.

​Fanidir bu dünya, aldanma fani,
Değişme dünyalıkla akaid-i imanı.
Kabir yolculuğudur yolculuğun ilki,
Ondan sonra ayrılır cennet, cehennem halkı.

Hiç Bir şey kurtarmaz​ ne saraylar ne de mal,
Ecel gelip çatınca .plalar olur hayal
Amelindir yanında gidecek tek yoldaşın,
Hepsi geride kalır eşin dostun kardeşin

Mizanda ölçülür her bir amellerin
perde kalkınca gözden gösterilr yerin
Hakikat aynasında solar gider hayaller.
​Geriye bakıp dersin: ne çabuk geçti yıllar

.
Seni kurtaracak olan hakiki bir iman,
Can bedendeyken geç değildir zaman.
​
Dünya bir gölgeliktir, konan göçer bir günde,
Tevbei Nasuh la arnıp rabbine dön sende