Bir mısra olası gelir bazen insanın,
Kervan yolda düzülür hesabı hazırlıksızsındır da
Cebindeki kelimelere güvenirsin ya
İşte aynen öyle dökülüverir kalbin avuçlarına
Sözlerinle ağlar gözlerinle yazarsın....

Kimi zamanlar vardır hani
Kendine özlediğin bencilliğin dibine vurduğun bir anda
O herkesin tam ortasından çıkagelir
Çatlarsın kıskançlıktan
Sakındığın gözlerinden onun yürüyüşüne hayran olursun da
Bir koluna girip salınmak geçmez aklından
Sen izlemeyi seçerken
Aşk kaçandır sense kovalayan...

Ansız zamanlarda arsız düşünceler gelir akla bazen
Gecenin en yorgun olduğu demdir
Kollarına uzatırsın karanlığı
Okşarsın siyah zülüften
Ama dokunamazsın gecenin mahremine...

Kıyamazsın belki çok sevdiğine
Yanındadır elleri
Tutarken titrer bakışların
Asla tutup ellerini koynuna götüremezsin
Adam gibi sevdalarda yorulmuştur yüreğin
Asla başka yüreklerde dinlendiremezsin...

Çağdaş Durmaz