İstila edilmiş toprağın yurdun
Hayal aleminde hep oyun kurdun
Delalet içinde bigane durdun
Bu duruşa, yön verelim, yön artk.

“Memleketim gülüstanlık desen de
Vatansızın nefesi var ensende
Çökecek tepene günü gelsin de
Yeter gafil! Kendine gel dön artık.

Bu ne haldır, bu ne yaman bir iştir
Dört mevsimin hepsi, borandır kıştır
Ye babam ye! Ver veriştir, yakıştır
Kendimize gelinecek gün artık

Çürümekte kültürümüz, töremiz
Heder olmuş ırmağımız, deremiz
Neyimiz kaldı ki; söyle neremiz
Satılmadık bir don kaldı, don artık

Daha bu günlerin daha iyi; dur
İçtikçe iç gülüm (!) semir ve kudur
Bu topraklar şuhedanın yurdudur
Şu limana, şu limana kon artık

Soyuyorlar çıplak kaldı dağımız
Zeytin kökten gitti; öksüz yağımız
Ses vermiyor ölümüz ve sağımız
Önüne bak, bir ön kaldı, ön artık

Ne desem ki çemberimiz daraldı
Düşman cephesinde yerini aldı
Yiğ/it dalaşına şurda ne kaldı
Bu ihtarım, sana sondur son artık

Kadir ACI, 25.09.2022, KAYSERİ.