Kesik

kayalara çarpıp düştüğüm
dikenlerle haşır neşirliğim
ve çığlık çığlığa bağırdığım
çok çiçek demetlemiştim o dağ eteklerinde
çiğ zamanlar

bir sevgilim bile olmuştu
körpe çağda dağ ceylanı
aşkın gülüşünü gördüm
pamuk ağırlığının demiri erittiği körükte
vermezdi amanlar

susuzluktan kar yuttuğum
açlıktan geven kemirdiğim
güneşin tenimi kemirttiği
herkesin sevdalandığı o gül gülistanda
tüterdi dumanlar

gül kokularla gül yaprağa
sarıp göğsümde taşıdığım
efkarlı günlerimin dermanı
cebimde eskiyip solan bir mendil buğusu
çalardı kemanlar

sevda çeşmesinin suyu kesik
sevda bulur kendine bir eksik
iki de birdir bir ikidir o ’içre’
benden sonraydı Kerem Aslı Leyla Mecnun
ağlardı sevdalar

beni gül ağacının dalına as
sen acılarlar tutacaksan yas
sen hint kumaşı ben makas
kesildik biçildik iğne iplik tutmadı söküldük
çıplaktı dağlar

Ahmet Coşkun