Duy beni ne olur !
Birazcık olsun duy.
Şimdi çok uzaklardasın
Ağlıyorsun biliyorum
Bak şimdi, ben de ağlıyorum hem de nasıl !
Gözlerimden akan yaş kan gölü oldu
İçim boğuluyor içim
Öyle yanıyor ki sorma
Duy beni sadece duy...

Biz de böyle mi olacaktık
ve sonra ayrılacaktık
Nerden bilirdik...

Kaderimiz böyleymiş
Boynum bükük kaldı oracıkta
Kim bilebilirdi
Bu kadar severken
Duy beni ne olur bir kez olsun duy...
Kelebekler uçuşurdu
Beraberliğimizde
Onları yakalamak isterdik seninle
Ama kıyamazdık ki
Bana hiç kızmazdın
Biliyor musun
Seni hala seviyorum
Duy sesimi ne olur...

Ağaçların gölgesi evimizdi
Sevgimizi bilen
Bizi sade onlardı anlayan duyan
Sevişmelerimizi gören
Konuşmalarımızı bile
Kaç mevsim
Kaç yıl oldu görüşmediğimiz
Seni hiç ama hiç unutmadım
Hala sıcaklığını duyar gibiyim
Ben unutmadım...

Hani var ya başına taç yapmıştım
Papatyalardan
Sanırım unuttun değil mi
Ama olsun biz yaşlandık artık
Aradan çok yıllar geçti biliyorum
O zaman çocukmuşuz demek
Yaşanmış ve yaşanmışlıklarla avunurduk
Sen gelir beni alırdın okuldan
Unuttun mu ?
Hiç sanmam
Hala gözlerimin önünde benim
Öyle değil mi ?

Başka çaresi mi vardı hani o elimi tuttuğun an
Yanmıştı bütün bedenim
O an elektrik çarpmış gibi oldum birden
Hatırlıyor musun
Artık çok geç değil mi
Hepsi hayal oldu
Sen beni düşünme en iyisi
Arada bari hatırla
Sadece DUY BENİ ne olur duy beni...

Behçet Bük Eskişehir
21.9.2020