//biraz hayal, biraz gerçek//



zavallı halimin s’aman yığınında
halimin halsizliğinden biraz sıkıldım
"bonus" kafamla
kendi kendime dedim ki
"ah ulan Rıza"
gül verilmez mi bu kıza



sebepler a’yılınca
bir mehteran bölüğü geçti
iki ileri bir geri
fasılasız fasılda çalsa dedim
bir İzmir Marşı
duygularım koşsa da
fetih etsem şu arşı



kalem/sızım sabır demiş
başımın üstünde yeri var da
incinmiş duygularımın yakıcı ıstırabı ile
debelendikçe debelendim
neyse ki "bununda bir hikmeti var" dedim
mucibi olana gülerken
güllere takıldım "dikenmiş"



hayat hep böyledir verir dikeni
sevilmez acıdan beli bükeni
bırakmaz maziler bazen yakanı
düşünce yerlere düşe sarıldım



yeni yetme bir dünyanın
fırlama benliğinden çalımlı edalarla geçtim
piri fani suratımın suratsız lığında
örselenmiş duygularımdan kaç defa kahır içtim
"sonu hayır" dedikçe şifa niyetine



“Ey Manolya Çiçeğim!”
seni hiç unutamadım
gönlümün huzur bahçesinde o kadar güzel yerin vardı ki
sen gelince ben k’açıyorum
o güzel kokulu çiçeklerinden



bugün
kelebek kanatlarında
çılgın yağmurların yağdı
şaşırdım birazda halime
ıslandıkça ıslandım
hani
bereketmiş yağmurlarında

dün bir rüya idin
bu gün güneşim kadar gerçek
yakıcı olsan da
soğudum şiirden de

ah manolyam
biraz daha sabret...!


17/09/2020 İskenderun