DOSTLARIM

Ömrümün duvarına bir tuğla daha koyduk
Hamdık, piştik, pişirdik elhamdülillah doyduk
Yaşam denen sahnede yaşadık, gördük, duyduk
Örnek insan odur ki gönle gire kırmaya
Gönül sev, sevil diyor aşk için ol bir maya

İbretlik yaşantımın en son dönemlerinde
Tırmanırken yokuşu sanma elim cebimde
Tırnağımla kazıdım umut seferlerimde
Güldüreni severiz hasretiz yaşamaya
Fazlasıyla hak ettik gülelim doya doya

Kutsal bildik koruduk manevi değerleri
İnsanlık, dostluk, ahlak, aşk, sevgi diğerleri
Benzer düşünenlerin gönlümde yüce yeri
Bu ulvi duygularla gelin bina kurmaya
Gönül sarayımızdan aşk için haykırmaya

Yaşlandık demeyelim ne güzel olgunlaştık
Her yeni yaşımızda belli kademe aştık
Hayal gibi gözüken mertebeye ulaştık
Güvenip, inanmazsan kalırsın elbet yaya
Yolumuz insanlığa haykırırım dünyaya

Ne zaman dara düşsem uzatırlar elini
Onlarla yaşıyorum yoğun duygu selini
Rabbim size yaşatsın bunun en güzelini
İnsanlıktan ötesi biline ki fasarya
Daha ne isterim ben yanımda dostlar var ya

Anzeri der dostlarda bulmuşum ben kendimi
Aynadır zenginleşip aşıyorum bendimi
Bir tuhaf oluyorum dost canlısı dendi mi
İstemem bir tek kulun dostu eksik olmaya
Mutlu geçsin ömürler, gülen yüzler solmaya.

Ozan Anzeri