10
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
627
Okunma
Erime
soğuk esiyorum
içimin sıcaklığına kayna
boğazımda lapalıyor kar
kurularken ıslak mendiller
ç/öp yığınları
herkesin çığlığı
bir başkasına t/ürkü
frekasıyla oynarken
gökyüzü dengesinin
yağmur cızırtısı geçer
el uçlarım y/ara
tutamıyor dokunamıyor
göğüs kafesimdeki duaya
çürüyor ilk bahar çiçekleri
içim bir başka zemheri
ilktir kutsuyorum
kendimi ben evren e
benleri g/ezdim uzakta
bir bana benziyen aradım
benden b/aşka kimse yok
Ahmet Coşkun
5.0
100% (13)