2
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1196
Okunma
gökyüzünün maviye çalan rengini
güneşin sımsıcak ateşini
unutamıyorum
sen bende artık bir sırsın
gece uykulara
gündüz sana hasret yaşadım
her sevdalı insan gibi
karanlıklara sığındım
derin sevdalara daldım inadına
kırılmış umutlarım var
kendimi taşıyamıyorum
ben istemezmiyim
çocuklar gibi boşvermeyi hayata
olmuyor
içimde ağlayan çocuğa
söz anlatamıyorum
avuçlarımda yokluğunun ağırlığı
koskocaman
gün biterken aklımdasın
sesin kulaklarımda hala
sonsuz beklemelerin birindeyim
bütün canlılığınla yaşıyorsun içimde
gitmelerine alıştım alıştım da
korkum
geri dönmende
5.0
100% (1)
Cevap Yaz