Y arasalar misali geceleri dolaşırım ben,şu kaldırımlara atarım kendimi.
A şkının susuzluğunu hep seni düşlemekle tadarım, yıldızlara, kayan bulutlara baka baka.
N arın,”naza” ne zaman galebe çalar, bilemem ki?
I sıtır belki musalla taşında senin kor yüreğin kaynayan kazanımı.
K ader birleştirmez bizi,açılan ellerimizi bir gizli güç gerisin geri iter sanki.
Y anan küllerimi savurur birisi.
A şıkların ne günahı vardı ki ?
K avuşamaz hiç birisi.
U zadı artık bu dünyada nasibim belki.
P are pare olan kalbim nice acılara dayanır, gör gayrı.
Kosam yüreğimi avuçlarına kan kırmızı şekillerle ismini yazıvereceğim.
Sanma,çirkinliğimden utanacağım.
Sevmesen de aşkımın sefasını sensiz süreceğim.
21 Haziran 2000
Yakup ONAT