VEZİN. (Mef'ulün + Failün + Mefaılün + Fa)

Allah'tır yalnız, şairin penahı,
Şiirle yok olur toplumun ahı,

...

ey gönlümdeki solmayan gonca gül
söylüyor hasretimi söylüyor dil
duy dinle yüreğinle duy dinle bil

Ahmet kölecioğlu 2023

...

Dikkat dikkat
Bu akşam cart saat itibariyle
Zart efendi yönetime el koymuştur
Bir önceki yönetimin bütün küçük büyük baş,

...

Ne lisana düşmüş ne kaleme değmiş “müstağrak” bir âh gibi.
Rûhumda gezinen “şeb-âvâz” gölgeler, sessizliğin dervişi,
Ve kalbimde çırpınan bir “nigâr-endîş” hatıra, tarifsiz.
“Âfitâb-ı nisyân” doğar her sabah unutuşun ufkundan,
Lâkin ben, “hâb-ı müebbed”e varamam, uyanık bir sürgün.

...

Allah Resulü yoldan yürürken gökyüzünden gelen bir sesle irkildi hirada kendisine gelen cebrail gök ile yer arasını dolduracak kadar heybetli ve azametliydi

Hadislerle islam

...

ahh.. kadife ökçelerin altında əzilən umutlarım..
ahh.. kelepçede sözcüklerimin en kısır mısraları..
bir ben bilirim ..
berduş gecelerin, arsız tuzaklarından geçmeyi..

...

mısra mısra devam eden bir yolculuğum
söz konusu

derdim şiir ki
gece gündüz mesaisinde

...

mısra mısra devam eden bir yolculuğum
söz konusu

derdim şiir ki
gece gündüz mesaisinde

...

mısra mısra devam eden bir yolculuğum
söz konusu

derdim şiir ki
gece gündüz mesaisinde

...

Küçük şeyler kırıyor kalemini evvela. Hiç yazılmamış bir cümlenin kalpte bıraktığı o ağır, o dilsiz vebali gibi sızlıyorsun. Duyulmuyor mısraların; odadaki dilsiz eşyalar yutuyor sesini. Söylediklerin, o sağır boşluktan kendi göğsüne dönen zehirli birer yankı... Bir süre daha sabrediyor, dikiş tutmayan hayata kendi ruhundan yamalar yapıyorsun. Biraz daha "anlayış" maskesi, biraz daha sahte tebessüm... Ama kimsenin görmediği bir yer var orada; insanın en çok kendi içinde kıyametler kopardığı, o üzerinde sigara yanıkları birikmiş ıssız çalışma masası...

Dışarıda bahar bayram, içeride sönmeyen bir yangın! İnsan en çok kendi mısralarına ağlarmış meğer. Gözyaşların kâğıda değil de ruhuna dökülünce anlıyormuşsun, yaşarken ölmenin o buz gibi tadını. Şimdi sorma bana "neden?" diye. Sorma! O eşikte dur da sana rağmen daha ne kadar senin yanında nefes almaya çalıştığımı düşün. Senden vazgeçmemek için, kaç kez benliğimden vazgeçtiğimi... Kaç kez kazıdım kendimi o sessizlik enkazının altından; sırf senin o sağır boşluğuna tek bir "merhaba" sığdırabilmek için?


...