Ne zaman kar yağdı
Kör abdalın ayakları ardında
Gittiğim eve…
/…/

...

Taşrada bulunan kamu fabrikalarından birinde misafirhane görevlisi olarak vardiya usulü çalışan, enine boyuna çam yarması gibi cüsseli korkutucu görünüşüne rağmen yüreği pamuk kadar yumuşak, düzgün karakterli görevini aksatmadan yapan hizmetlilerden biriydi bu Kazma. İlk okul üçten terk olmasına rağmen azmederek orta ve liseyi dışarıdan bitirip üniversiteye hazırlanan. İşletme okuyup çalıştığı fabrikaya müdür olmayı hedeflediğini söyleyen, sekiz baş nüfusa bakan azimli ve fedakar bir köy çocuğuydu Kazma.

Misafirhane görevisi olarak gündüz daimi, haftada bir nöbetçi olduğu gecelerde misafirhaneye gelen misafirlerin kaydını tutan, gidenlerin çıkışını yapmapandı. Kalıcı misafirlere sabah kahvaltısı hazırlar, akşamları çay kahve servisi yapmardı. Misafirler odalarına çekilince de, görev başında uyumamak için gece geç saatlere kadar ders çalışırdı


...

Perdeleri bana bile kapalı
Dostum bana beni sorma
Bir ben var benden içeri


...

Gizleme, saklama benden
Çoktan kaybettim izini
Nazını saklama benden

Haydi, koy bir çay içelim

...

Yıldızlar yüzer güzelliğinde
Raks eder ışıklar teninde
Güller açar özleminde
Her saniye sana dokunur her saat sende ölür

...

bir daha konuşmaz
ağzını bıçak açmaz
eski resimlerde kaldı gülümseyen yüzü
sınırsız sevimsiz şimdi
yalanım varsa bir daha öleyim

...

Suçların çoğunu  bana yükleme
Birazıda sende var kara gözlüm
Allah'ın bildigin kuldan saklama
Mahşerin suali zor kara gözlüm

...

Güven problemi taşıyan bir şiir bu benimkisi
İçinde imgelerin en gizemlisi
Öykülerin en matemlisi
Sorgu odalarında ağlayan anneler

...

Eller ne bilsin ellerinde sakladığın Cenneti..

Şimdi yok ellerin..
Artık düşmez elimden
Elinden düşürmediğin tesbihin...

...

Bir çekmece dolusu çoçuk gülüşlerim var.
Bir kucak dolusu hiç bitmez
Hüzün kapımı çalarsa
Benim uslu yanımın var arsız ,
Umarsız küçük kız çocuğu .

...