tık demedin gittin
sanma ki tamuda yanmayacaksın
Aden' i unuttun
çaldın, çırptın yuttun
umma ki vebal almayacaksın

...

Hasretle beklerken geldin Ramazan
Şenlendi hanemiz güldü yüzümüz
Gönüllere sürur oldun Ramazan

Yolunu gözledik gelesin diye

...

Günü güne ekledik
Gonca güller sakladık
Hoş geldiniz Ramazan

Camiler doldu taştı

...

Ramazanın gelişi yürekleri harladı
Oruçla siliverdik kalbimizin pasını
Üzerine çevirdik iblisin kumpasını
Aminlerin yankısı kubbeleri titretti
Yaradan rahmetiyle kalpleri imar etti

...

Günahlarımdan kurtulmaya geldim,
Nasıl geçirdim bir bilsen on bir ayı,
Tüm ayların ben sultanına geldim.

Kadir gecelerinde Allah'a yakarmaya,

...

Tövbe mağfiret ayı
On bir ayın sultanı
Olsun merhamet ayı
*****
Gökte rüyeti hilal

...

Ramazan ayı hasretdir
Müminlerin neşesidir
Hoş geldin ya sen ramazan
***
Bu dünya çok baharatlı

...

Hoş eyle bizi Ramazan!
Kul olup rahmete açız,
Hoş eyle bizi Ramazan!

Can boğazdan geçer deyi,

...

Mani’ye, Türk halk şiirinin en küçük nazım biçimidir diyebiliriz. Mani kelimesinin kökü ve kaynağı hakkında çeşitli görüşler vardır. Maninin anlamı konusunda da yine bir çok görüş ortaya atılmıştır. Yazanı ismi bilinmeyen, halktan kişilerin yazdığı dörtlüktür diyenler de vardır. Bunun nedeni de Türkülerin (İRTİCALEN) yakıldığı gibi, maniler de irticalen o anda söylenilmiştir. Özellikle Karadeniz yöresinde karşılıklı söylendiğinden bunlara “atma”da denilmektedir. Yani yazılı kaynaklara geçirilmediğinden ANONİM olarak kalmıştır. Genel olarak ayak üçüncü dizede kullanılır. Birinci, İkinci ve dördüncü dizeler bir birleri ile kafiye oluşturur. Hece ölçüsüyle ve genelde 7 hece ile yazılır ve öyle bilinir. Yörelere göre, mana, me’ani, hoyrat, karşı-beri gibi isimler almaktadır.
Karadeniz yöresinde karşı-beri olarak adlandırılan mani “atma” atışma şeklinde karşılıklı söylenir. Bazısı iki dize bazısı da dörtlükler halinde söylerler. Türk Dünyasında Azerbaycan’da, hayatı, Irak’taki Türkler arasında hoyrat, Kazan ve Kırgız Türkleri arasında aytipa, kayım öleng veya ülenek, Tatarlar arasında çinik, cinig, cink, şın, Kırım Tatarlarında mane, Özbek Türkleri arasında koşuk, aşula kelimeleri kullanılmaktadır.Mani yerine kullanılan diğer sözcükler ise şunlardır:
Mani halkın ortak malı olduğu için yaratıcısı belli değildir. Bu gün ise mani yazan şairler isimlerini kullanmakta ve ANONİM olayı ortadan kalkmaktadır.


...

İftara az var, deniz çorbasını hüpletmekte
Epiktotes’le dışarıda iftar,
Esnaf lokantasına girerler, Sinop usulü cevizli kulak aşı mantı yerler.

Eve dönerken karınları tok,

...