Yolun nereye böyle?
Kime bu telaş,
Kime bu uzaklık?
Gidiyorsun…
Ama unuttuğun bir şey var gibi…

...

Bundan elli sekiz sene önce
Ama belli değil hangi ayda
Belki Ağustosta belki Temmuzda
Gözümü açmışım dünyaya
Suyu olmayan bir kasabada

...

Uşağken diyerdik bu ömür bitmez, İnsansa yapılan iyilik itmez, Heç kimse hayatın sonuna yetmez, Çok yaşasa insan feleye dönür.

Qoca gardaş insan tez unudandı, Ömürde her şeyi bir bir dadandı, Emircan bu dünya hey aldadandı, Yel dediğin eser küleye dönür.
17.5.2025 Emir Şıktaş

...

Bak bu gidiş nereye
Kuru zayıf şişmanlar
Bak bu gidiş nereye

Vatan bizim bu vatan

...

Hastalığında bile telaşlı
Yokluğunda hüzün bakışlı
Sevdiklerini bırakarak nereye gidecektin??

Dayanır mıydı yürekler gidişine?

...

Bu nasıl dümen arkadaş
düştük içine çıkamıyoruz
bir bitenin yerine bir daha koyamıyoruz
bir geleni bir daha aynı rakamda göremiyoruz

...

Düşe kalka
Arardım tavşan yuvalarını
Yüreğimin tarlasından hasat edilmiş
Havuçların olduğu
Aşkın da böyleydi işte

...

Şu aşka seslendim: Gel bak bu tipe,
Gözünü çevirip kaçırdı dibe,
Dedim: Al kalbimi, edeyim hibe,
Dedi: Pulun yoksa atarım çöpe.

...

Elindeki dört koyunu keçiyi satıp, kazmayı küreği atıp, eṣini, küçük yavrularını anısına babasına bırakıp, tahta valizini sırtındaki kabut'unu (manto) sunu, komṣudan ödünç alıp dilini diṣini bilmediği taaa gūneṣin battığı uzak diyarlara iaṣesini temin için, kısa zamanda döneceğim tarlamızı geniṣletecek kadar, bir traktör alacak kadar paramız olsun döneceğim diyerek öptü gözü yaṣlı beli kamburlaṣmıṣ ana babanın elini.
Çocuklarının hepsini aynı yatağa aldı ayrılık gecesi, onlar uyurken gözlerine uyku girmiyor sabaha kadar kokluyordu yavrularını gurbet yolcusu.
Ana Baba diğer oda da onlarda Ahmedim gidecek diye dua larla göz yaṣları ıslatıyordu yatağı yorganı.
"Ata olda ata kıymeti bil."

...

Medeniyet dedik adına
Mahkum ettik insanı
Fanustan bir hayata
Sanki dondu ruhumuz
Ruhsuz dar bir kalıpta!

...