Kısa pantolonla beraber, gün geçtikçe; hem boyum, hem pantolonum ve hem de, Dünya’mın sınırları uzadı… Sınırlar uzadıkça da, o çok uzun gelen zaman mefhumu; her geçen gün, kısaldı da kısaldı. Aradan geçen altmış altı yıl (*)sanki altmış altı saniye değerinde kısa ve bir “yıldız parlaması, bir şimşek çakması..” gibi geçip gidince, sonunda bana kalan, “YAŞADIĞIM HAYATIMIN TORTUSU'ndan, küçük bir ders ve KÜÇÜK BİR ÖZET çıkararak; okunmayıp, dolayısiyle de uygulamayacağını da çok iyi bildiğim halde, yine de oğluma-kızıma ve bekli de, torunlarıma.. benden kalan bir miras olarak bıraktım. Bu mirasın değerini; oğlum-kızım, torunlarım.. bilmese de, belki bir bilen çıkar; bu vesile ile bana da, bir dua eder .. niyeti ve ümidi ile Şiir Romanı Kitabı’na bir de, bir nasihat şiiri yazdım…
Ne dersiniz? Siz de miras olarak, oğlunuza- kızınıza; hazır bir servet, çekici bir şöhret veya bitmeyen bir yakışıklılık.. yerine; bir nasihat bırakmayı, düşünür müsünüz? O halde, rastgele! Hayırlı nasihatler!... Eğer, şayet; sizi dinleyen, sözünüzü tutan ve de uygulayan bir oğlunuz ve kızınız, veya benzerlerinden birilerini bulursanız?..
Bulamaz iseniz, yine de üzülmeyim. Biraz da, kendi öz geçmişinize dönün!.. İyi ve kötü, müsbet ve menfi adına, her şeyi oralarda bir yerlerde arayın. Zaten, geçmiş o kadar çok tortu saklar ki!..
...
Devamını oku »
