Bu nasıl bir dünya çözen varmıdır?
Bilmek istiyorum bilemiyorum
Ebedi alemi gezen varmıdır?
Dalmak istiyorum dalamıyorum

...

İsmim esamem yokken kütüklerde dillerde
Dirilmeye yüz tuttu „Bezm-i elest"deki söz
Ol sözün esrarına varışa hayran oldum

Mevsimlerden bağlara ırmaklardan obaya

...

Bir hayal devşirip kendine mavilikten
Akıtmadan, çünkü değmez, bir damla gözyaşını
Uzaklaşmak, ve kaçmak, bu şaşaalı delilikten

Mümkün olmayanı mümkün kılarak

...

Kısa pantolonla beraber, gün geçtikçe; hem boyum, hem pantolonum ve hem de, Dünya’mın sınırları uzadı… Sınırlar uzadıkça da, o çok uzun gelen zaman mefhumu; her geçen gün, kısaldı da kısaldı. Aradan geçen altmış altı yıl (*)sanki altmış altı saniye değerinde kısa ve bir “yıldız parlaması, bir şimşek çakması..” gibi geçip gidince, sonunda bana kalan, “YAŞADIĞIM HAYATIMIN TORTUSU'ndan, küçük bir ders ve KÜÇÜK BİR ÖZET çıkararak; okunmayıp, dolayısiyle de uygulamayacağını da çok iyi bildiğim halde, yine de oğluma-kızıma ve bekli de, torunlarıma.. benden kalan bir miras olarak bıraktım. Bu mirasın değerini; oğlum-kızım, torunlarım.. bilmese de, belki bir bilen çıkar; bu vesile ile bana da, bir dua eder .. niyeti ve ümidi ile Şiir Romanı Kitabı’na bir de, bir nasihat şiiri yazdım…
Ne dersiniz? Siz de miras olarak, oğlunuza- kızınıza; hazır bir servet, çekici bir şöhret veya bitmeyen bir yakışıklılık.. yerine; bir nasihat bırakmayı, düşünür müsünüz? O halde, rastgele! Hayırlı nasihatler!... Eğer, şayet; sizi dinleyen, sözünüzü tutan ve de uygulayan bir oğlunuz ve kızınız, veya benzerlerinden birilerini bulursanız?..
Bulamaz iseniz, yine de üzülmeyim. Biraz da, kendi öz geçmişinize dönün!.. İyi ve kötü, müsbet ve menfi adına, her şeyi oralarda bir yerlerde arayın. Zaten, geçmiş o kadar çok tortu saklar ki!..



...

Nasıl geçti yıllara bak
Geçmez andım bir zamanlar
Nasıl geçti yıllara bak

Saçlarıma aklar doldu

...

Katıksız ekmeği yutmak nasıl şey
Günaha sevk eder küçük hatalar
Her yalanı dilde tutmak nasıl şey

İnsan olana bir merhamet gerek

...

Ayakkabım yok ve yolum pürüzlü
Sanat sevmem şarkılar hep gürültü
Cahil çocuk hep şapkada büyüdü
Açlıktan oldu ölümü, aylardan Kasım
Kahvaltı sevinci kaldıramaz pası

...

Hiç de kolay değilmiş, duygulara gem vurmak.
Sönmek bilmez bir ateş, kalp de hicran yarası,
Nasıl mümkün olacak, teselliyle avunmak?

Hatıralar bir yanda, anılar hep aklımda,

...

Yanağıma mendil uzattı
Sisli sakalları olan ihtiyar
Omzuma dokunmuştu
oysa boğazımdan ne gemiler geçmiş
Sesimi çıkarmadan ağlarken

...

Bir haller olmuş sana
Kimseyi görmüyor tanımıyorsun
Sen yine dikkat et fazla havalanma

Bu dünya boş bilmelisin

...