Bir toplantıda, bir genç, Mehmet Akif'i küçük düşürmek ister:

- Afedersiniz, siz veteriner misiniz?


...

Hayat beni sana mecbur etti;
ne bir kralın buyruğuyla,
ne de tunç mızrakların gölgesinde…
Bunu, kaderi eğiren görünmez eller yazdı
zamanın ilk taşına.

...

Kekik yüklü rüzgâr;
Yeşile yaslı harmanlık.
Ardıçların sakalını tarar,
Akşamın tütsüsü dört yana süzümlü.
Yad sevdalara göçmüş musiki.

...

Dinmiştir içimde dünyevi rüzgâr,
Kaldı nefsi yakan uyanış şimdi.
Bu bir soğuk düştür, bu sırrı duyar;
Cümle masivadan boşanış şimdi.

...

zamanın küflenmiş raflarına saklandı,
o eski demlerde,
dilimde takılı kalan susmalar var hala,
yarım hecelerde gizlenen sızı gibi.


...

Üç günde evi, arabayı,
hatta düdüklü tencereyi satanlar..
bir gecede milyoner olma masallarına
Gözü kapalı atlayan
kâğıttan kaplanlar..

...

"Senin sesinde, dünyadaki bütün gürültüleri susturan
Bir sahil kasabası saklıydı sanki..."

Bütün trenlerin yolcularını unuttuğu, sıkıcı bir eylül ikindisiydi.
Adımlarımı nereye atsam beton binaların sertliği çarpıyordu yüzüme.

...

HAKKIM YOKMU YAŞAMAYA
HALİMDEN SEN ANLASANA

DERTLİ ÖTEN BÜLBÜL GİBİ
BOYNU BÜKÜK BİR GÜL GİBİ

...

Kâf, Hâ, Yâ, Ayn, Sâd. Bu, Rabbinin, kulu Zekeriyya'ya olan rahmetini anmadır. Bir zamanlar o, Rabbine gizlice (içinden) yalvarmıştı.

Şöyle demişti: "Ey Rabbim! Şüphesiz (artık öyle bir durumdayım ki) benim kemiğim zayıflayıp gevşedi ve başım(ın saçı) bembeyaz alev gibi tutuştu.

...

Düşünüyorum da geceyi bölen bu sessizlikte: kalp aslında gitmemeli hiç kimseye, kalmalı kendi evinde. Belki de sırf bu yüzden, uslu dursun diye konmuş o karanlık göğüs kafesine; sıkıca kapatılmış parmaklıklar ardına, bağlarından boşanıp bilinmeze kaçmasın diye. Ama seni görünce meretin nasıl uçası geliyor, nasıl sığmıyor kabına o deli muamma; kanatıp göğsümü kanatlanmak istiyor, sanki tüm zincirlerinden kurtulmuş gibi bir anda. Kabuğun altında duran her şey böyledir belki: yarılana kadar sakin, yarıldığı an bütün odayı dolduran.

Bugüne kadar sevdiğim ne varsa şu dünyada, ne biriktirdiysem ağrısıyla; ilk biberonumdan dudaklarımda kalan o eski sıcaklıktan odamın kuytu köşesindeki boyası çıkmış oyuncaklarıma, sayfalarını koklayarak çevirdiğim kitaplarıma, yırtılana kadar üzerimden hiç çıkarmak istemediğim o sarı tişörtüme, defalarca izleyip doyamadığım filmlere, gece yarıları defter kenarlarına gizlice karalanmış o büyülü dizelere ve yağmurda sığındığım o kimsesiz kedilere, annemin önüme koyduğu sıcak bir yemeğe ve bir zamanlar yanımda duran, durdukları yerin soğuduğu tüm o sevdiğim insanlara...


...