Herşey karşılıklı olacaktı neredeyse, ben hoşlandığımı söylemiştim sadece. o biraz ilgi bekliyordu benden,beklediği ilgiyi veremedim. Ama sonra itiraf etti, senden yavaş yavaş hoşlanıyorum, ben kolay kolay aşık olmam, ben çok fazla ilgiden hoşlanıyorum dedi bana. Duraklamıştım, ne söyleceğimi bilemiyordum, öylece kalakalmıştım. Duygularıma karşılık verememişti zamanında. Ama aradan zaman geçti ve duygularına yenik düştü, güzel sözler söylemeye başladı. Beni etkilemeye çalışıyordu, içinden gelerek haykırmaya, duygularını bana karşı söylemeye çalışıyordu. Ben de çaresizdim. Çünkü kendimi kaptırmış gidiyordum, aşık olmaya başlıyordum. Sanki duygularıma yenik düşüyordum, tapıyor gibiydim. Lakin hata yaptığımı anladım. Beni sevmediğini, benden hoşlanmadığını anlamıştım. Düşüncelerim allak bullak olmuştu. Adımlarımı yavaş yavaş çekmek zorundaydım, çektimde. Duygularımla, hislerimle oynamıştı. Beni kalbimden yaralamıştı ve artık yüzüne bakmak istemiyordum. Yüzüne baktıkça daha çok üzülüyor, yıpranıyordum. En iyisi selamı kesmekti. Konuşmama kararı aldım kendimce, konuşmadım da zaten. Ama o kalpsiz ayağınla gelmişti bana. Sana aşık olmaya başladım, ne olur bu ilişkiye bir şans daha verelim dedi. Ben istemedim, olmaz dedim ve konuyu kapattım. Sen bunları hak etmiyorsun, mutsuzluğu haketmiyorsun, çok iyi bir insansın diyerek gönlümü almaya çalışıyordu. Nafileydi, kalp kırılmıştı, onarılması mümükün değildi. Arıyordu telefonlarına cevap vermiyordum, mesajlarına karşılık vermiyordum. Beni rahatsız etmesini istemiyordum artık. Ve ekliyordum ben bunları hak edecek ne yaptım, soruyordum kendi kendime. O yoluna ben yoluma hayatıma devam ettim.
Son noktayı koymuştum. Bundan sonra hiç bir şekilde tarviz vermeyeceğim ve hiç bir şekilde üzülmeyeceğim dedim kendime. Zamana bıraktım herşeyi. O insan bana ders olmuştu, duygularımı hiç bir zaman aşırı derecede karşı tarafa belli etmemeliydim hatalıyım. Ve üzülen ben olmamalıyım ama oldum. Suçluyum. Elimde değil aşık oluyordum neredeyse, uçmuştum başka yerlere.
Ama boşmuş, değmezmiş. Önceden üzülüyordum artık üzülmüyorum, ders olmuştu bana.
Suratım asılmıştı o anda, çünkü aşkım yarım kalmıştı. Kim olsa üzülürdü lakin bitti, geçti, gitti.
...
Devamını oku »
Kabrinin tam üstünde
Şeffaf bir masa örtüsü kılığında
Ellerinde sanki huzursuz bir sükun;
Öylece ortalık yerde,
Kimsesiz, hazin, peşmurde..
...
Devamını oku »
Ruhumun doğduğu yere bağlısın.
Karanlık,
Dağlı gözümün içinde saklısın.
Hiç tükenmeyen bir yoklukta,
...
Devamını oku »
Hepsi örtüyor birbirini
Hepsi saklanıyor birbirinde
Ne zaman neye ihtiyaç olunsa
O çıkıyor birden bire
...
Devamını oku »
Kerem ile Aslı'nın aşkı oldu bir destan,
Kerem Aslı'ya aldı, kırk düğmeli bir fistan,
Açamadı düğmeyi, yandı kül oldu yastan.
...
Devamını oku »
gözlerinde kalmaklı bakışlarının kuşkulu çaresizliği
sesinin yıkıcılığı sarhoşluğu benim bulutlarımın
affet dünyayı unutmuşluğumu
bazen yarım kalmış bir şiir gibi susardım hatırla
ölüme karşı sonsuz tercihimdir bu
...
Devamını oku »
Her şeyin ömrü varsa
Ve birgün bitecekse
Ömür dediğimiz
...
Devamını oku »
Ey! Hakir gönlüme, yar kara gözlüm,
Elleri, kolları, kar, kara gözlüm,
Eğer ki, gün olur, sensiz kalırsam,
Toprağı cismime, sar, kara gözlüm.
...
Devamını oku »
Ne ettim ben sana sevmekten başka
Bir gün hatırımı sor kara gözlüm.
Her sözüm davettir bilesin aşka.
Bir gün hatırımı sor kara gözlüm.
...
Devamını oku »
