Sonsuz hüzünlerle sarılmasın,
Geceler sana acı vermesin,
Gözlerinden düşen yaş silinsin.
Vazgeç, sevdanın izinden,
...
Devamını oku »
Her günü harcadı, hayra kapandı.
Övgüye bağımlı, hırsına esir,
Riyayla yoğruldu, hakikatten saptı...
...
Devamını oku »
Kâinat büründü o kutlu nura,
Hira’dan yankılanır İlâhî seda,
“Oku” dedi melek, ölü ruhlara.
Bir ömür verdi sevgiye, doğruluğa,
...
Devamını oku »
Sen gittin,
dünya bir adım geriye düştü.
Günler, paltolarını çıkarmadan oturuyor masama,
hep aceleleri varmış gibi.
Ama acele neye?
...
Devamını oku »
Karanlıkla aydınlık arasında kırılıp.
Ruhum, derin bir iç çekişle fısıldıyor,
Yarının yüksekten uçan hayalleri.
Solgun çerçevelerde, aşkın portreleri,
Adlarını çağıran geleceğin görüntüleri.
...
Devamını oku »
yüreğini ver bana.
açma hoyratlara.
tenini kim yakarsa yaksın.
lütfen, ruhunu sakla bana...
...
Devamını oku »
İçimde genişler sessiz bir boşluk.
Tatlı hatıralar, ömrümden süzülüp,
Yalnızlığımı kucaklar ılık bir sızlık.
Bir zamanlar vardı, gülüşün sevdam,
...
Devamını oku »
Atatürk'ün izindeyiz
Neyleyim görmeyen gözü
Anadolu düzündeyiz
Halis olsun önce niyet
...
Devamını oku »
Çocukluğumun geçtiği sokaklar, her köşesinde yaşanmış anılar barındırıyor. O günlerde, bahçede arkadaşlarımla oynarken hayal gücüm sınırsızdı. Düşüp kalkmak, sadece bir oyunun parçası değil, her yarada yeni bir maceranın başlangıcıydı. O yaz günleri, annemin bahçesindeki ağaçların altında oturup mısır patlatırken, komşu çocuklarıyla yaptığımız yarışmalar hâlâ aklımda. Birbirimize en komik hikayeleri anlatırdık ve bu paylaşımlar, dostluğun ne kadar değerli olduğunu öğretirdi. İçimdeki çocuk hâlâ yaşıyor; zaman zaman gülümseyip zaman zaman da hüzünleniyorum.
Selda öğretmen oldu; öğrenmenin ve öğretmenin ne kadar kıymetli olduğunu anladığım an işte o zaman. İlk öğretmenlik deneyimimde, sınıfın kapısını açtığımda içimde bir heyecan vardı. Öğrencilerimin gözlerinde beliren merak, bana yeni bir sorumluluk yüklemişti. Sadece bilgi vermekle kalmayıp, ruhlara dokunmak istedim. Her dersim, bir yaşam deneyimi paylaşmak için bir fırsattı. Öğrencilerime umut vermek, onlara ilham aşılamak için içten bir çaba gösterdim. Gözlerindeki parıltıyı gördüğümde, bir parça da olsa hayatlarına dokunduğumu hissediyordum. Bir gün, sınıfımda bir öğrencim kendini ifade etmekte zorlandığında, onunla küçük bir sohbet yapmıştım. Onun gözlerindeki korku ve belirsizlik, beni derinden etkiledi. O an, bir öğretmenin sadece ders anlatmakla kalmadığını, duygusal bir rehberlik de yaptığını anladım. Ancak, kendi hayallerimin peşinden koşarken duraksadığım anlar da oldu. Öğrencilerimin hayatlarına ışık tutarken, bazen kendi yolumu unuttuğum zamanlar yaşadım. O anlar, beni düşünmeye ve yeniden yönlendirmeye sevk etti.
...
Devamını oku »
Filozof NOHUTÇU
Hüseyin SAY, "Dünya barış ve sevgi adası olması nasıl gerçekleşir?"
diye sormuş Filozof NOHUTÇU’ya, o da şiir ile cevap vermiştir.
...
Devamını oku »
