Canlışın

Hazireteâlâ


...

Sabahın erken saatleri,
gökyüzü hâlâ yer yüzünden alacaklı.
evlerin kapıları küs ayak seslerine,
bir ışık, sokakla kaldırım taşlarını ikiye bölüyor.
usul usul

...

Acınacak duruma, gelmişim hükümsüzdür
Gözlerimde hüzünler, dans etmeye başlarken
Ağlanacak halime, gülmüşüm hükümsüzdür
Başımı taştan taşa, çalmışım hükümsüzdür


...

Yaşımızdan daha sağlıklı !..
Vücudumuzdan daha dirençli !..
Çoğundan daha vasıflı ve dürüst !..
Birçoğundan daha güzel ve karizma olsak da
Hayatın ceremesi içinde

...

Fırtınalar kopuyor gönlümde
Seni gördüğüm zaman
İstiyorum yanında olmak her zaman
Lakin bana hiç yüz vermiyorsun

...

Dünyanın tam merkezinde.
Selamlar Çorum iline.
Anadolu ayazında.
Selamlar çorum iline.

...

Yaşımız ilerleyince unutkanlık başlar.
Sonunda saçlar döküldü, sağlam bel mi kaldı ?
Yaşımız ilerleyince unutkanlık başlar.

Marketten alınacaklar asla akla gelmez

...

Bağ, tek bir asma değil, bir araya gelmiş bir iradedir. Burası, her şeyin sıralı, hizalı ve toprağın ritmine bağlı olduğu bir alandır. Tepeden bakıldığında, raylar gibi uzanan sıralar, insan elinin doğayı sevgiyle ama kararlılıkla şekillendirdiği bir sanat eseri gibidir. Bağ, bir tarla değil, bir orkestranın prova salonudur.

Buradaki sessizlik aldatıcıdır. Rüzgârın yapraklar arasında çıkardığı hışırtı, sanki toprağın yüzlerce yıllık hikayesini fısıldar. Yazın yoğun sıcağı, nemin ağırlığı, hepsi üzümün içinde toplanır. Ve sonra, sonbahar gelir.

Hasat zamanı, bağın en gürültülü, en neşeli anıdır. Eller keser, sepetler dolar, kahkahalar yankılanır. Bu, sadece bir toplama eylemi değil, bir ritüeldir. Bütün bir yılın emeğinin, güneşe, suya ve sabra verilen sözün yerine getirildiği andır. Bu coşku, sadece meyvenin tatlılığından değil, ortak bir amaç uğruna çalışmanın verdiği basit ve derin tatminden kaynaklanır.

...

Ördekler havalanmayacak mı ,
Yazık mı oldu yarınlara ?
Gençliğim, anılarım,
Yağmurlu zamanlarım…
Bir Varmış Bir Yokmuş

...

(Özgür Ruhun Metafizik Dansı)

I. İNCİ-OKYANUS SIRRI


...