Ama onlar solmuyorlar inatla.
Gün geçtikçe daha çok canlanıyorlar hatta.
Seni beklediğim pencerenin önünde beraber oturuyoruz her gün. Birlikte bakıyoruz o yollara, elimizde fotoğraflar, dertleşiyoruz gözlerimiz doldukça. Hani çiçekler onlarla konuşunca daha canlı olurlarmış ya, belki de o yüzden canlanıyor o da. Belki de bir şeyler anlatmak istiyor gün ışığına. Hep ona bakıyor çünkü, bana da ‘geçecek, düzelecek zamanla’ diye fısıldıyor.
Biliyor musun, geçmiyor zaman sen yokken. Hep duruyor ikimizin eskiden içinde bulunduğumuz dakikalarda. Dakikalar da dakika gibi değil aslında, o kadar yavaş ilerliyor ki. Güldürüyor hep yanımda oldukların. Benimlesin, beraberiz, gülüyoruz. Her şeye, herkese inat sanki. Beni hiçbir zaman tercih etmedin de sevgili, dünyayı karşına alamadın ama güldün ya hep benimle. Şimdi, onlar da yeterli.
Biliyor musun, bu gün yine farklı uyanmadım. Yine içimde aynı acıyla. Aynı yanmayla. Çünkü değişmiyor. Birinin yokluğu, varlığından daha fazla yakar her zaman, tıpkı sana her seferinde söylediğim gibi. Daha çok seviyor musun şimdi? Daha çok özlüyor musun ya da? Ben sanmıyorum ama, öyle dedin, öyle olsun.

...

Unutup gitme beni âbgûn gözlerinde
Yüzme bilmem ,boğulurum ebedînde
Laîn olmuş bu çehre gönül bahçende
Mağfur et maşukunu koyma avarede


...

Bilmiyorum ne yapmalıydım
Nasıl bir kimlik ile karşına çıkmaya hazırlanmalıydım

...

Nice hazanlardan ilkbaharlar çıkartmışım ben,
Nice çiçekler derlemişim hazan viranelerinden
Ve nice güz gülleri koklamışım o vurgun yemiş bahçelerden...
Tiryakisi olduğum gökkuşaklarında sevişmelere kavuşmak için

...

görünmezdi dışarısı
içerimdin soğukta
hayalin de üşümesin diye
çıkarmazdım aklımdan
ilkyazlı gidişlerini de

...

tutkuya sığınışımın cemalisin aşk yansırken ruhsal tuvalimde
sevginin tonuna başlayan dağılışımın dirhemisin sözlerimde

...

Bir hüzün, bir neşe
Sorma gitsin bende…
Yüzümün gülesi var
İçimin ağlayası
Yine birbirlerine girdiler

...

Yetki ve mesuliyeti her zaman denetime tabi kılınmalı
Güç ve kuvvetini inanç ve milletinin birliği, dirliği vuzuhunda aranmalı
Her insan makam sahibi olabilir, lakin liyakat ve sıfatı insanlık tasavvuruyla nizamı bulunmalı

İnsana erdemlilik vasfını kazandıran

...

sorma gitsin hallerimizi
unutulan kullarımızı
dikenler kaplamış yollarımızı
tarlada çapa yaparken
galıçla otları biçerken

...

Yaşar sanma beni,sanki ölmüşüm,
Kıymet bilmez yarden,yara almışım,
Kimse bilmez benim,çile çektiğim,
Belki gelir diye,selam salmışım.


...