Onu gördüm yine dün gezerken caddelerde. 
Koşarak geliyordu bana doğru sevinç içinde. 

Tam beni unuttu unutacak derken 

...

Yine gazel döktü ömrümün bağı
Ne baharı gördüm ne yazı bildim
Aşka direnmekle kurdu tuzağı
Ne seheri bildim ne gizi bildim.

...

Anlatılmaz gam çekmeden ömre yürek bir can gerek
Eli eteği çekmeden cana bir de canan gerek


...

Güzel çapkın kalp kırık değişen bir şey yok 
Batı cephesinde yeni bir şey yok 


...

Gel ki bende her daim bir güşâde-destân ol

Seni seven seni öven yine benem seni bilen
Bezm-i âşkta bir benimle gel âb-ı revân ol


...

Ne ağlarsın, figan pek çok, ayaz gül
Şu dağlardan, maral gelmiş, beyaz gül

Güzel gördüm, meğil çoktur, afettir

...

Gazel “kadınlarla aşk ve sevgi üzerine sohbet etmek” Anlamına gelmektedir. Türkçe sözlük karşılığı da bu olduğu ifade edilir. Divan edebiyatında “aşk, sevgi, kadın, sevgilinin güzelliği, vefasızlığı, ayrılık, şarap, bade” gibi konular üzerine yazılan şiirlere “gazel” deniyor. Gazel, Divan Edebiyatının en yaygın, en sevilen nazım biçimidir. Gazeller, Halk Şiirindeki “koşma”lara benzer. Beyitler halinde yazılır. Gazelin ilk beyti kendi içinde kafiyeli, diğer beyitlerin ise birinci mısraları serbest, ikinci mısraları gazelin ilk beytiyle kafiyelidir.
Gazelin kafiye örgüsü “aa xa xa xa…” şeklindedir.
Gazeller en az 5, en fazla 15 beyitten oluşur. Matla: Gazelin ilk beytidir. Makta: Gazelin son beytidir.
Mahlas Beyti: Şairin mahlasının (şiirlerinde kullandığı takma adının) geçtiği beyittir. Beytü’l-gazel: Gazelin en güzel beytidir.

...

Uğruna can vereceğim bir gülzâra

Şiirler dolusu sevgimi sunarken ben
Gönülden vurulacağım sen didâra


...

Bakma bir gün kim gider kimler kalır gör dünyadan
Kaç gönül içmiş elinden zehri tatmış sevdadan

Geldi baş üstünde yer var korkacak kim hoş gelen

...

Hasretlik gönlümde acı bir hicrândır
Sensizlik bu gecelerde bana yabândır

Hayâlinle dün ü gün tefekkür ettiğim

...