Allahın yarattığı kimsesiz bir beşerim
Yıllar yılı arayıp soranım yok ki benim!
Kapımı çalan olsa kanatlanıp koşarım
Düştüğüm yalnızlığı görenim yok ki benim!


...

o; tütününü tabakasında kahrıyla basan,
çayını tabağına döküp ömrünü soğutarak içenlerin safındadır.
Yüreği, memleketin en uzak köyü gibi sahipsiz ama vakur;
elleri ise bir zeytin ağacının gövdesi kadar sert ve sadıktır.


...

İki duyum...
Mesele; insan olabilmekte
İnsan kalabilmekte
Buda benim huyum....


...

Acil cevap bekliyorum soruma

Hep kabak benim mi başıma patlar ?


...

Gel kirlerden paklanalim
Sen benim ol bende senin
Biz bu aşkta aklanalım
Sen benim ol bende senin

...

Şu deli göynüm benim
anlam arar nihanda
ılgın ılgın akarak
bulacak bu cihanda


...

Gözlerinde yitik bir cennet şafağı bulmuştum.
Tatlı sözlerin ömrüme kutsal can suyuydu.
Varlığın bana verilmiş en güzel ödüldü,

Sen benim canıma candın, biricik sevdamdın,

...

Ağaca da benzerdi, dala da benzerdi.
Osmanlı kadınıydı, tam eski topraktı,
Ataşe de benzerdi, küle de benzerdi.

Benim anam ilaçtı, devaydı, dermandı,

...

Ben o beyazın içinde daha çok eksiliyordum.
Karanlık bana adımı sormuyordu en azından,
beni olduğum yerden başka bir yere çevirmiyordu.
Bir insanın en büyük huzuru
kimsenin ona hikâye yüklememesidir belki.

...

Mürüvvetsiz geceymiş zifiri yaşam sanki, Geleceğe umutlar derenim yok ki benim. Lanetlenmiş sokakta ucube yer inanki, Ne yürekte sevdalım, yarenim yok ki benim

Günahkar bedenimin harayına gelecek
Kimsesiz sokaklar da bakıp bakıp gülecek
Sahipsiz itler bile arkam sıra ürecek

...