Mülk sahibi değil misin, her gece bu kalpte uyursun?
Gözümden uykuyu çalıp, gönül mülkünde oturursun.

Madem teşrif ettin haneme, bırak hayalinle kalayım;

...

Aşk bir bedende iki ruh
dostluk iki bedende bir ruhtur
Joseph Roux
Aşk inanmanın şiiridir
Aşk bir sütlü kahvedir

...

Cennetten süzülen bir rahmet damlası
Rüzgarın getirdiği çiçek kokusuyum
Baharda sevinen bir kuşun cıvıltısı
Belki hüzünlü bir şiirin son mısrasıyım

...

“O ne demekmiş? Açıklasana oğlum, bilmece gibi konuşma,” diye üsteledi annesi. Tugtekin heyecanını gizleyemeden, “Yani anne, gelen müşterilerin istekleri doğrultusunda fotoğraflarını çekeceğim,” diye anlattı. Annesi “Vay…” diye sözü uzatarak babasına seslendi: “Bey, duydun mu? Bizim prens fotoğrafçı olacakmış!”
Babası gururla gülümsedi. “Evet hanım, yakışır oğlumuza,” dedi. Küçük kız kardeşi Selin ise kahkaha atarak, “Abi, karizmana karizma katar bu iş, tam senlik!” diye espri yapınca evin içini sıcak bir neşe kapladı.
Tugtekin, akşamın uzayan saatlerinde odasına çekildi ve kısa sürede uykuya daldı. Sabah erken kalkacaktı; zihni, ertesi günün heyecanıyla doluydu.
Ertesi sabah işe giderken Aslı’yla karşılaştı. Gülümseyerek, “Ooo Aslı… Bugün pek bir şıksın. Fotoğraf çekimine mi gidiyorsun?” diye takıldı. Aslı kahkaha atarak, “Evet, ilk müşteri ben olacağım,” dedi. Tugtekin göz kırptı, “O zaman sana pahalıya patlar,” diye karşılık verdi. Aslı hiç düşünmeden, “Fark etmez, parasını sen ödersin,” deyince ikisi de aynı anda gülümsedi.

...

On bir ay bekledik, yolun gözledik,
Gönül sarayında nura özledik.
Nefsin sinesine mühür gizledik,
Hoş geldin sultanım, safa getirdin.


...

Artık her yer sadece kül ve iz kokuyor.
İçimdeki yangının dumanı bile tütmez oldu artık,
Sanki tüm kelimelerim bu gece dilimde birer birer sustu.
~~
Kırık bir saatin yelkovanına asıyorum yorgun umutlarımı,

...

Gözlerin buğusuna yansıyınca,
Ben seni,
Bir başka sevmez miyim yar...


...

Özlediğin kadar seviyorum seni…


...

Birkaç saat sonra evrene yolculuk var.
Gökyüzü kalbini tutmuş, yıldızlarda bir telaş,
Uzaya yolculuk başlıyor.

Merkür — sabırsız, sıcağın içinden gelmiş,

...

Aslında yapması gereken iş çok basitti; ama ilk defa insanların fotoğraflarını ciddi bir sorumlulukla çekecek, yüzlerindeki mutluluk anını ölümsüzleştirecekti. Hep birlikte yeri ayarladılar. Ertesi gün reklam firmasından bir ekip gelecek, köşeye büyük ve dikkat çekici bir yazı hazırlayacaktı. Yazının içinde “Hayat sevince güzel” cümlesi yer alacaktı.
O gün herkes bu projeden etkilenmişti. “Müşteriler daha çok ilgi duyacak,” dedi Aslı heyecanla. Ebru Hanım gülümseyerek, “Evet Aslı’cığım… Zaten biz insanları mutlu etmek için çalışıyoruz,” diye karşılık verdi.
Aslı bir an utandı; çünkü düşüncesini fark etmeden sesli söylemişti. Bu küçük mahcubiyetin ardından yine bir kahkaha tufanı koptu. Aralarındaki samimiyet öylesine güçlüydü ki, herkes birbirini içtenlikle seviyor, çalıştıkları yer adeta bir iş ortamından çok sıcak bir aile yuvasını andırıyordu.

...