Bazen SEN eşliğinde BEN,
Bazen BEN eşliğinde BİZ…
En çok da nasipte SEN


...

küçücük bir gülümseme,
minik bir temas, saniyelik bir sarılma
ufak bir teşekkür alabilmek için
kendine yaptığın, sana yaptığı saygısızlığı fark ettiğin o an…


...

kömürü elmasa dönüştüren zaman
ve anlamını yitiren anlam tanıklığından
itiraflarımı
kirli sakallarında saklıyorum


...

sür merheminden yaralıyım
dindir ağrılarımı aşk iksirinden sun
aşığıyım karanfil rengine
çöl susuzluğum dengine
söyle yâr nedir çare?

...

Aynı dalgaların vurgunuyuz.
Aynı rüzgârda savruluyoruz,
Neden aynı kalpte buluşamıyoruz?

Onca fırtınayı birlikte atlattık,

...

Havuz

Haklıydık
gereği görüldü


...

Tugtekin gülümseyerek, “Eyvallah ustam, sağ ol,” dedi ve arkadaşlarına döndü. Kerem takıldı hemen: “Ooo kanka, tanınıyoruz ha!” Tugtekin omuz silkti, “Ara ara geliyorum, kafam dağılıyor,” dedi.
Az sonra balık ekmekler geldi. Dursun Usta, “Afiyet olsun gençler,” deyince hepsi bir ağızdan, “Sağ ol ustam, eline sağlık,” diyerek yemeye başladılar. Aslı’yla Pınar ilk lokmadan sonra birbirlerine baktı. “Çok güzelmiş ya, bayıldık… Hep gelelim buraya,” dediler. Tugtekin kahkaha atarak, “Beni batıracaksınız galiba,” diye espri yapınca masadaki gülüşmeler sahil boyunca yayıldı.
Balık ekmekten bir lokma daha alan Tugtekin, merakla Aslı’ya döndü.
“Aslı, benimle konuşmak istediğin konu neydi?” dedi.
Aslı lokmasını yuttu, koladan bir yudum aldı. Hafifçe gülümsedi ama gözlerinde ciddi bir ifade vardı.

...

Can katar aşığın dertli özüne,
Sürmeler çekilmiş ela gözüne,
Baharın neşesi yaz olur her an.

Kırmızı rengiyle kalpleri dağlar,

...

Can katar aşığın dertli özüne,
Sürmeler çekilmiş ela gözüne,
Baharın neşesi yaz olur her an.

Kırmızı rengiyle kalpleri dağlar,

...

Yazayım ki seni,
O sen ki!
Beni benden alsın…


...