"HAYAT" kelimesinin yerine "YAŞAM" diyenler var.
Lütfen dikkat:
Y.................: Alfabemizin sondan ikinci harfidir;
YA................: Bir hayret nidasıdır;
YAŞ...............: Islak mânâsındadır; yâni kuru olmayan;
YAŞA.............: Bir temennidir. Hayatta olmasını istemektir;
YAŞAMA..........: Nefes alp - vermedir. Hayatta olmaktır;
....................: Türkçe’de çok işlek bir fiildir.
YAŞAM............: "A" sı unutulmuş nefes alıp - vermedir, "HAYAT" ta olmaktır.

Şimdi Allah aşkına söyleyiniz: "HAYAT" kelimesiyle "YAŞAM" aynı güzellikte midir?
Ben "YAŞAM" ı kullanmıyorum. Daha doğrusu ona ihtiyaç duymuyorum.
Çünkü bizim ne tatlı bir "hayat" ımız var.
Meseleye yaklaşımım bilmem, doğru mu?
Söylemeye unuttum; o çok yeni kelime birazcık yarı müstehcen gibi..

VEYÂ

Koca koca insanlar..
Okumuş - yazmış insanlar "VEYÂ" yerine "YA DA" diyorlar.
Geçenlerde de bahsettiğimiz gibi, "YA DA" bağlacı tek başına kullanılamaz.
Evvelâ mutlaka ve mutlaka, bir defa "YA" demek şarttır.
Bu Türkçe - uydurukça çekişmesi de değildir.
Bu, Türkçe’yi doğru, güzel, hâtâsız.. konuşma meselesidir.
"YA AYRAN; YA DA MEYVE SUYU İÇİNİZ.." misâlinde olduğu gibi..
Üşeniliyorsa, şöyle de denilebilr
"Ayran için veya meyve suyu.."

UYDURUKÇAYA HAYIR!

Biz uydurukçaya şunun için karşıyız:
Yeryüzünde, ikiyüzelli milyondan fazla Türk var.
Bu ikiyüzelli milyon insanın müşterekleri; din ve dildir.
Biz daha Türkiye dahilinde dahi birbirimizin lehçesine - zor anladığımız için-
tebessüm ediyoruz.. Şimdi vaziyet böyleyken, "İMKÂN"ımızı "OLANAK" yapmanın bir
lüzûmu var mı? Yok!
Biz, "İMKÂN"a "OLANAK" dersek, dış Türk’lerle anlaşamayız ki..
Nerede kaldı dil birliği?

TTK.