Öğretmenler gününde şiir yarışması düzenlenmiş ve birinciliği üçüncü sınıf öğrencisi Nazlı’nın yazmış olduğu "İlk Öğretmenim"adlı şiir almıştır.Öyle duygusal bir yoğunlukla yazılmıştır ki bu şiir tüm öğretmenleri etkilemiştir.

Hazırlanan programda Nazlı’dan bu şiirini okumasını isterler ancak Nazlı hıçkırıklara boğulur ve kürsiye çıkamaz.Sınıf öğretmeni her ne kadar:
"Hadi yavrum,utanılacak bir şey yok burdakilerin hepsi senin arkadaşların onlar da istiyor senden bu şiiri dinlemek."dese de ikna edemez.

Nazlı,günler sonra o şiirin anısını şöyle anlatır:
"Bana ilk besmeleyi,ilk selamı ve ilk adımı annem öğretmişti fakat okuma yazması yoktu,ödev yaparken hep yanıma oturur sesli okumamı isterdi.Annem hiç gelmeyecek..."

Kıta kıta şiirler, ciltler dolusu kitaplar yazılsa da annelerimizin değerini anlatmaya yetmez;onların kıymetini bilelim sağ iseler her gün arayıp konuşalım, bu dünyadan göçmüş iseler her gün anıp dua edelim.Çünkü annelerimiz gerçekten hem ilk öğretmenimizdir hem ilk doktorumuz.