Biz Atatürk’ün bize emanet ettiği Cumhuriyeti savaşla değil barışla korumak istiyoruz. Emperyalist güçler için halkımızı savaşa sokmaya hayır diyorum.

Savaşa katılma kararını ,cephelerde çarpışarak savaşın zulmünü perişanlığını yaşayacak olan halkın kendisinin vermesi gerekmektedir.

Neden hep olaylara çözüm olarak savaş düşünülüyor? Uygar toplumlara yakışan daha insancıl çözümler değilmidir.

Ben kendimizi, ülkemizi uğrunda pek çok şeye feda ettiğimiz değerleri savunmak dışında savaşı haklı gösterecek bir sebep düşünemiyorum. Bir Hiroşima’nın bir Nagaziki’nin verdiği dersler pek çabuk unutulmuş görünüyor. Geleceğe daha umutlu ve güvenle bakmak için - SAVAŞA HAYIR

Savaş insanların toplumlar halinde yaşamasıyla başlayıp bu günlere gelen ve arzulamayan bir olgudur. Ama nedense savaş hep vardır.

Körfezde şu anda savaş yoktur. Ancak varsayımlar ve çeşit çeşit senaryolar vardır. Orada küçük bir devlet bir diktatör tarafından yok edilmiştir. Abd ise bu durumu içine sindirememiştir. Bunun tek geçerli mantıklı nedeni ise petroldür. Petrol, her zaman kontrol edilebilir bir devletin elinden alınmış ve güçlü bir devletin eline geçmiştir.

Irak peşmergeleri yok edilirken susan, Azerbaycan Türkleri tanklar altında ezilirken ,Bosna Hersek’te müslüman halkının katledilmesine ses çıkarmayan, taşla direnen Filistin halkına tankla karşılık veren İsrail’e karışmayan zihniyet Kuveyt halkını düşünmez düşünemez.

Bu gün körfez bir kısır döngüdedir. Bunun tek sorumlusu bu günün güçlü batı ve güçlü abd’nin hala ekimeyen emperyalist amaçlarıdır. Bu gün abd kendi sattığı silahlarla donatılımış bir orduyla karşı karşıyadır. Bizi siper alıp, arkanızda ben varım demektedir.

Savaşta mantık olmaz derler, katılırım. Ama insaf, haklı damı yoktur. HALKIMIZIN OLMADIĞI BİR SAVAŞA HAYIR!

[ARŞİVDEN: SARAY’A HİZMET SİYASİ BAĞIMSIZ GAZETE SAYI: 1301 31 TEMMUZ 1993