Yaşadığımız sürece ümit vardır,ümitsizlik yaşamamayı seçmektir.Nefes alıp veren her canlı ümit taşır.Ağaçlar ümitle bekler ilkbaharın gelmesini,ümit öyle olmasa idi dayanabilirler miydi fırtınaya kışın soğuğuna.Hiç bir ağaç bütün yapraklarım döküldü ya yerine yenileri çıkmazsa,şimdi ben ne yapacağım mahfoldum demez.Kuşlar havalar soğurken sıcak yerlere göç ederler,çok uzak mesafelere kanat çırparak ilerlerler,ya düşersem ya aç susuz kalırsam yiyecek bulamazsam diye kaygı çekmezler.Bütün hayvanlar ümitlidirler...

Tabiatta her ne varsa ümit zırhını kuşanmış gibidir.En savunmasız görünen canlı bile ümidini bir gün olsun yitirmez.Tilki bir oyukta yaşar,yatağım yok yorganım yok ne haldeyim,tozun toprağın içinde debeleniyorum vah talihsiz başım demez,bir kovuğun içine girer çıkar yavrularına yiyecek bulur taşır,moralini bozmaz daima merak edilecek keşfedilecek bir şeylerle uğraşır,hareket eder kulaklarını diker siner yavaş yavaş hareket eder avlanır koşar hoplar sıçrar fıtratı nasılsa ona göre davranır...

Kedi hep dikkatle etrafını gözlemler,evde ise camdan kuşları izler pür dikkat bekler,sokakta ise korunabilmek için bir yer seçer,güneş açarsa mutlu olur gerinir uygun bir yer bulup yatar,çöplerde yiyecek arar,eyvah bu gün de yiyecek bir şeyim yok ya açlıktan ölürsem diye düşünmez,aramaya ümitle yolları arşınlamaya devam eder...

Köpeklere bakınız yüzleri hep mütebessim aramızda sakin sakin bekleşirler,saygıyla dükkan önlerine kıvrılırlar,yiyecek vereni unutmazlar minnettarlıklarını belli ederler.Kovalanırlarsa giderler çağırırsanız sevin diye başlarını ellerinize uzatırlar.Gözlerinize masum mahzun bakarlar...

Masallar ümit doludur bazı şiirler de öyledir fakat bazı şarkılar ümitsizliği yüceltir.Bazı filmler keza öylesine ümitsizlik aşılar ki yüreğiniz dayanmaz.Ümitsizlik telkin etmek günahtır,bu gerçekçi olmakla karıştırılıyor,hep şikayet kelimeleri dillerden dillere dolaşıp duruyor.Hayır hayır,ne durumda olursak olalım ümitsiz olmayalım,yok olmaz artık çok geç demeyelim,bir daha bir daha ve bir kez daha deneyelim...

Ümit dünyası dermiş rahmetli dedem,iyiki de demiş kısacık hayatında ümitsizliğe yer vermemiş,darlığa sıkıntıya düşmemiş mi düşmüş elbette,hatta onların zamanında şartlar çok daha zormuş,elektrik su yokmuş,yaşamak şimdikinden kat be kat zormuş,buna rağmen moralini bozmazmış,borç bini aşınca kuzu eti yenir ye hanım ye diye espri bile yaparmış...

Ne olursa olsun,şartlarınız ne olursa olsun,nerede ne durumda olursanız olun bir yol bulunur,moralinizi yüksek tutun,çareler tükenmez,insan da bitmez tükenmez,her zaman içinde potansiyel bir güç barındırır,onun için ümitsizlik haram ve günah sayılmalıdır.Çünkü ölümden gayrı her şeyin çözümü vardır,niçin yok yok yok derler,var var var diyerek varlık çağrılmalıdır...

Ümitli olun!..



Gülhan Çeliktaş