Olgun adam bilgisini saat gibi taşır, çıkarıp herkese göstermez, gerektiğinde kullanır. (t. brown)
ışıkları takip eden adam
ışıkları takip eden adam

Düşteyim(2)...

Yorum

Düşteyim(2)...

0

Yorum

1

Beğeni

0,0

Puan

11383

Okunma

Düşteyim(2)...

Beynimin içini kemiren bir şeyler vardı. Uyumaya çalıştım, ama başaramadım. Kalktım, yüzümü yıkadım, uyumaya çalışmanın verdiği uyuşuklukla. Odama girince ilaçlarım(kağıdımla kalemim), beni bekliyor gibiydi. Çaresiz, geçtim yazı köşeme, tutsaklık derecesinde.
Oturunca köşeme, beni bekleyenin sadece ilaçlar olmadığını farkettim...
...yazı yazmanın verdiği huzurun, tozları canlandı gözümün önünde aniden. Bu tozlar, hiç de tahmin edemeyeceğim kadardı ve beni belki bir daha göremeyeceğim, bir düşün içine sürükledi...
Huzurun en yüksek mertebesinde, uzanmış yatıyordum, çimlerin üzerinde.
Çocuklar eğleniyorlardı, bütün bir günün stresini, üzerlerinden atarlarcasına. Görmüyordum onları. Ama duyuyordum, cıvıl cıvıl seslerini, insanın içini ısıtan kahkahalarını. Hissediyordum, yanımdan geçerlerken, güneşten daha sıcak olan gölgelerini.
Güneş vurmuştu yüzüme. Baktım ben de güneş vurmayan yere.
Ressam, nehir çizmişti bulutlardan, gülümsüyordu çocuklara. Kanat çırpıyordu kuşlar, nehrin üstünde. Nehrin yanında, biri yatıyordu, bulutlardan yapılan çimlerin üzerinde. Yattığı yerde, huzurdan uçar gibiydi. Ben de öyleydim.
Sonra, burnuma nehir kokusu gelmeye başladı. "Ressamın çizdiği nehir aklımı başımdan aldı heralde" diye düşünsem de, ayağa kalktığımda, hemen yanıbaşımda, nehir olduğunu farketmek zor olmadı. Şaşkınlıkla bakakaldım nehre. Hayranlıkla da ressama... Doğayı iç hatlarına kadar çizmişti. Tabii ya:
"O huzurdan uçan adam da bendim."
Ressam çocukları da unutmamıştı, o sımsıcak kahkahaları bile beliriyordu.
Bir bulut parçası ufalanıp, resimdeki beni ayağa kaldırmıştı. Ressam o kadar profesyoneldi ki hareketleri bile kaçırmıyordu.
Tüm bunlar olurken; güneş saklambaç oynuyordu, bulutların arasında, oyunu ilk kez oynayan bir çocuk gibi. O kadar belli ediyordu ki saklandığı yeri sıkılıyordunuz oynarken. Ama yine de, güldürmüştü beni.
Çocuklar, olanların farkında değildi, eğlenirlerken...
Ressam kayboluyordu yavaş yavaş olanları izlerken...
Her şey eskisi gibi değildi, güneş batarken...
Ben ise, olanların esaretinde, bitirdim yazımı, çıkamadan düşten...

Paylaş:
1 Beğeni
(c) Bu yazının her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazının izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yazıyı Değerlendirin
 
Düşteyim(2)... Yazısına Yorum Yap
Okuduğunuz Düşteyim(2)... yazı ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Düşteyim(2)... yazısına yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
Paylaş
YAZI KÜNYE
Tarih:
14.2.2007 22:51:41
Beğeni:
1
Okunma:
11383
Yorum:
0
BEĞENENLER
SON YAZILARI
POPÜLER YAZILARI
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
ÜYELİK GİRİŞİ

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL