Sebeb-i med: bir elif miktarından daha fazla çekmeye sebeb olan şey demektir.
1)Hemze
2)Sükun

1)İster uzun elif isterse kırık hemze olsun med sebebi olur.
2)Sükun yani cezim hali
Sükun 2’dir.
Sükunu arız:Vakfen sabit, vaslen sakıt olan sükundur.
Vakıf:Arapça’da durmak demektir
Sabit:var olan demektir
Vasıl:geçmek demektir
Sakıt:düşmek demektir

Durakta durulmadan okunursa sükun, yani cezm hali düşer yani kalkar, harekesine göre okunur
Sükunu lazım:Vakfen ve vaslen sabit olan yani var olan sükundur.

Medd-i Tabii: Her ne zaman ki harfi medden sonra yani meddi tabi olmuş bir harften sonra, sebebi medden olan, hemze veya sükun gelmezse, bu medd-i tabii olarak kalır. Bir eliften fazla çekilmez.

Medd-i Muttasıl: Medd-i tabi olan bir harften sonra, kırık hemze gelirse uzatma sebebidir. Medd-i muttasılı uzatmak, yani bir eliften fazla çekmek vaciptir.

Medd-i münfasıl: Medd-i tabii olmuş bir harften sonra uzun elif gelirse ve ayrı kelimede olursa medd-i münfasıl,uzatmak caizdir.

Medd-i Lazım:Harfi medden sonra yani medd-"" i tabii olmuş bir harften sonra sükunu lazım, yani şeddeli veya cezimli bir harf gelirse ve kelime içinde olursa Medd-i lazım olur. Dört elif miktarı çekmek vaciptir. 4 türlüdür.
Kelimeyi musakkale, kelimeyi muhaffefe, harfi musakkale, harfi muhaffefe

Medd-i arız:Medd-i tabii olmuş bir harften sonra, sükunu arız gelirse medd-i arız olur.

Medd-i Liin: vav ve ye harflerinden biri cezimli olarak gelip durulan bir kelimenin son harfinden bir evvel olarak gelirse, kendinden öncekiharfin harekesi üstün ise bu durağa medd1i liin denir.