SERPİL ŞEN
58 şiiri ve 23 yazısı kayıtlı Takip Et

Suje



Suje

Demek bunca zamandır...
İnsanlar böyle yapar değil mi? Uzun süre görüşmediği insanların kendileri hakkında anlattıklarını dinlerken çoğunlukla böyle abartılı empatisiyle ve şaşkın yüz ifadesini yüzlerinden düşürmeden dinlerler. Sanki çok şey kaybetmiş gibi yokluğunda. Sanki varken herşey çok şey değişecekmiş gibi karşılıklı kaderlerinde.

Geçen gün beni bizim eski tayfadan biri aradı. Adını bile hatırlayamadım, yalan yok. Sadece bir kaç küçük çözünürlüğü düşük an hatırladım kendini tanıtınca. Merak etme, tabii ki çaktırmadım. "Beni neden aramadın" terbiyesizliğine kalkışmadı şükürler olsun. Artık kayıtsız kalamıyorum, kalp kırıyorum duyunca. Ama cici bir sitem etti tabii, neden muhabbeti kestiğimizle ilgili.
"Görüşmediğimiz zaman içinde sevgilim terketti" dedi, "Annem öldü. İşe girdim, sendikacılık işsiz bıraktı." Boş gezenim, kendimin telefonlu kalfasıyım tadında cümleler etti. Ben de diğer insanlar gibi yaptım. "Aaa, demek bundan görüşemedik. Neler yaşamışsın bunca zamandır?..." dedim. Riyamı kendime aç karnına susuz yedirerek.

Çoklukla olduğu gibi benim halimi hatrımı sordu kısa cümleleri uzatarak. Ben de teferruatsız kısa cümlelerle geçiştirdim. "Şükür yok bir sıkıntı. Olsa da ben idare ederim..." dedim. Beni çok düşünmediğini, benim için benden çok endişe edemeyeceğini bildiğimi söylemedim. Bir daha aramayacak olsa eksik hissetmeyeceğimi... Koca kadın oldum hala sosyal aktüerlikte iyi değilim. Çok fazla hayata dahiliyet listem ve çok eksik var benim farkettiğim. Bu yüzden içten konuşa konuşa, hesap- kitap tutturamadan gidivereceğim.

Ama henüz bir yere gitmiyorum... Gidebilirdim, o masadan kalkamayabilirdim, ama gitmedim...

Onlara mesaj falan mı atsam diyorum? "Yahu sevmeyin beni. Gelmeyin, aramayın rica ederim. Size kötü davranamam; insanlığıma aykırı. Kalbinizi kıramam, kırık acır. Ama bu dünyada ayrılık var, ölüm var, vazgeçiş var. Siz de vazgeçin." diye mi yazsam? Olmaz mı? Aman tamam. Kötü fikirdi.

Şu yeniden başlamak, kaldığım yerden devam etmek güdüsü ayak tabanlarıma yapışalı beri pek bir serin serin içim. Çok ömürlü alkali pil takılmış heyecanlarım, beni terketmediğini farkettiğim hayal kurabilme yeteneğimle çok benim şu sıralar. Ve farkettim ki kuzum, ben çoğunlukla azlıkta serinim. Azlıkta daha çok benim. Ama serin kalabilmek namümkün, farkettim.

Çok mu epistemik cümleler ediyorum, beni bir tek sen anlıyor gibisin. İyi ki, varsın azlığım. İyi ki varsın evren kulaklım.

Düşmelerden şu son kalkıştan beri kendime salık verdiğim keskin kararlığa uymakta zorlansamda idare ediyorum aslında. Beni ben yapan daimi öğrenmelere, her yeni kavramın peşinden koşmaya, algılayana kadar gırtlağından yakalamaya devam ediyorum. Acıtarak farkındalığıma eklenen geçmiş cahilliklerimi kılıflarından çıkarıyorum. Daha az yiyorum, daha çok okuyorum, daha seçerek dinliyorum. Hayatımın felsefesini satır satır yargılıyorum. Vargılarımı özümsüyorum, değişkenliğinden korkmadan. Kendimle geçirdiğim zamanlardan en inzivai olanlarını seninle paylaşıyorum...
İyileşiyorum...
Sıkıntı çok, idare ettiğimi sanıyorum.

Seninle uzun zamandır görüşememiş olsak -ki bu mümkün değil, zaman bizim için izafi- böyle konuşmayacağımız, "insansı" davranmayacağımız için kalben huzurluyum. Peki dostum ben ne yapacağım?...

02.12.2010

USLUZEN


Beğen

SERPİL ŞEN
Kayıt Tarihi:2 Aralık 2019 Pazartesi 16:30:53

SUJE YAZISI'NA YORUM YAP
"Suje" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
şiirlerin sultanı şairiçe
3 Aralık 2019 Salı 14:04:59
Zaman zaman insanlardan kaçıp kendi yalnızlığımla vals ettiğim günlerimde olmuyor değil ama
insan bir sese bir nefese
en çok ta sen yaparsın diyecek birine ihtiyaç duyuyor
yıllarca sağ eli ile sol elini tutmuş bir kız çocuğu olarak
kazağımın koluyla göz yaşlarımı silmekten yorulduğum günlerde
anladım bunu

çok güzel gerçekliklerle bezenmiş bir yazı idi kendimden çokca şey buldum
yüreğin var olsun

Cevap Yaz
Son Otomatik Portakal
2 Aralık 2019 Pazartesi 17:40:00
"Üzülme evlat, kaybettim sandıkların, kurtulduklarındır belki. Charles Bukowski"

Aslında kendimizden, kendi farklılıklarımızdan kaçıyoruz, baş parmağımızın serçe parmağımızdan farklı oluşu ve uzaklığı gibi.. aynı avuç içinde ve her harekette ve birbirine hiç dokunmadan..


Daha nicelerine..


Tebrikler.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


SERPİL ŞEN 2 Aralık 2019 Pazartesi 17:52:34
Yorumunuza ve gösterdiğiniz özene teşekkür ederim şair dostum.
BayBuhar
2 Aralık 2019 Pazartesi 17:19:35
Suje kendini parçalamış,objelestirmiş bir yanını.

Bence en iyisi herkesin de içinde sakladığı çocuğu çıkarsın daha iyi.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


SERPİL ŞEN 2 Aralık 2019 Pazartesi 17:22:41
İçimizde sakladığımız çocuk mu yoksa bin yaşında bir cüce mi bilmem ama içimizden arada bir çıkarmamız lazım. Yorum için teşekkürler.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.