Avâzeyi bu âleme Dâvûd gibi sal/ Bâki kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş.”

Günler akıp giderken gözlerimizin önünde hiç farkına varmadan ömrümüzden , elimizde bize kalan tek şey, yaptıklarımız iyilikler oluyor.
Bir gün, hepimiz bu fani dünyadan göçüp gideceğiz
Sözlerimiz, hislerimiz, yaşadıklarımız yaşattıklarımız ışığında çıkartılan dersler in gölgesi saklı yazılarımızda ,

Bir tek bireye nüfuz edebilirsek, ne mutlu bize ,ucuz insanlara pahalı gelmem benim değil onların suçu. Unutma ki, insan anlayana çok, anlamayana eksik görünür. Olağan yaşam süresi içinde hepsi bu
Yüzleşme ler zordur ama bilinçte açılma sağlar, yüzleşmekten korkmayın lütfen bu empati için şarttır

Er nerede kalmıştık neyse doktor hastaya sorar: "Ner"en ağrıyor, nasıl düştün, gece uykuların nasıl vb."
Polis suçluya sorar: "O gece neredeydin, araba nerede, eve saat kaçta girdin"
Mağazaya girersiniz satıcı sorar:
Nasıl bir şey bakmıştınız, kaç numara giyiyorsunuz"beğendiğiniz bir şey varmı?

Insanlar soru soruyorlar çünkü işleri bunu gerektiriyor sanıyor lar
O cevaplara ihtiyaçları var
Öğrendikleri sayesinde işlerini yapıyorlar. Öğretmeni de soruyor, satış elemanı da, tesisatçı da soruyor

Peki yakın ilişkilerinizde sorduğunuz soruların ne kadarı meraktan, ne kadarı gerekli olduğundan haberimiz varmı?

Aldığınız cevaplar işimize yarıyor mu yoksa laf olsun diye öylesine soruyoruz,

Yoksa soru sormak bizin için bir iletişim şekli mi?

İnsanlarla ilgilenme, iletişim şeklimiz olduysa diğer insanlara rahatsızlık vermeye çoktan başlamışıždır.

Mesela:
"Nerelisin? Ne iş yapıyorsun?"
Yahu, sana ne? Senin ne işine yarayacak?

Oysaki kişi dinlemek anlamak , Duygu ve düşünce ni görmek o kişi hakkında fikir beyan etme zorunluluğu günü oluşturur

İlgili yerlere gönderin bu mesajı.
Kapak olsun... 😊

"Dilleriyle insanları kıranları ibadetleri bile temizleyemez."

Hayırlı akşamlar diliyorum.