Bayan derler baymasada . Ozanlar yarim dediler ,birbütünün yarısı oldu . Onların gerçeğini en güzel Nazım anlattı . ’’... anamız , avradımız , yarimiz ve sanki hiç yaşamamış gibi ölen ve sofradaki yeri öküzümüzden sonra gelen ...’ diyerek .
Sömürünün en şiddetlisini anadolu kadını yaşadı . Kadının günümüzdeki yerini iyi tahlil edebimemiz , geçmişten bu güne üretim ilişkileri içersindeki kadının yerini iyi tahlil edebilmemize bağlıdır .
Asya tipi üretim tarzının bir biçimi olan Osmanlı tarzı ; avrupa feodalizm inin tersine aşırı merkeziyetçi , tüm yetkilerin tek elde toplandığı - Egemenlik kayıtsız şartsız allahındır , allah adına sadece padişah kullanabilir- diyen bir yönetimin tarzıdır .
Asya tipi üretim tarzlarının Karakterik özelliği olan özellikle tarımsal üretici güçlerin ağır vergilerle ancak kendi yeniden üretimini sağlayabildiği , üretim aletlerini yenileyemediği gelişme imkanı yaratacağı artı ürüne merkezi idare ce el konulduğu ; kollektif topluluk mülkiyetine dayanan üretim ilişkisidir . Yani toprağın hatta ninelerimizin ve dedelerimizin sahibi de allah adına padişahtır . Butür üretim tarz larında Artı değerine elkonulan halk bireyleşememiş . Padişahın devletinin ferdi olarak kalmış , bunedenle bu devletler uzun yıllar hüküm sürmüştür .
Öte yanda sanayi devrimini yapan ve feodal ilişkileri tasfiye eden avrupa ülkeleri için Osmanlı Devleti iştah kabartıcı bir kaynak ve pazar olarak görülmüş , bölüşüm planları yapılmıştır ...
Atatürk gibi birinin çıkıp ta anadolu halkını örgütlemesi bu planları suya düşürmüştür .
Halkın güvenini kazanan Atatürk ekonomik ve kültürel devrimler yaptı .Atatürkten sonra gelen yöneticiler ,anadoluda yaşanan değişime bazı kesimlerin ayak uyduramamasını siyasi çıkar olarak kullandılar .Ülkemize özgü kapitalizmin çarpık bir versiyonu ,bu güne kadarki sonuç ...
Üretim ilişkileri toplumun alt yapısını oluşturur .üst yapı yani toplumun kültürel yapısı alt yapıya bağımlıdır . Günümüzdeki kadının kurtuluşu tamamen ekonomik özgürlüğünü kazanmasına bağlı olup yeterli değildir . Temel çelişkimiz olan emek - sermaye arasında doğru yerde olması zorunludur .Kadını reklam aracı olarak , meta olarak gören tarafta mı ? yoksa istençlerinden bağımsız olarak kendini bulduğu koşullarda çelişkisini görüp özgürlükler için mücadele veren tarafta mı ?