Hüznümü yüreğime ifade edemediğim bir bahar günü idi. Kırılmış gönlün tiktaklarından başka bir şey duyulmuyordu çevrede yada ben öyle sanıyordum. Uyuşmuş beynim gülümsemekle ağlamak arasında kalmış bir çehrem ve olgunlaşmış yüreğimle oturuyordum. Rüzgar hiç bu kadar soğuk değmemişti yüzüme. Hayret hiçte o kadar soğuk değildi? Zayıf parmaklarımın titremesinede aldırmıyordum nedense …Ellerimi hırkamın cebinde tutarsam kimse görmeyecek zayıflığımı diye garip bir duyguya kapılmıştım.

Gizleniyordum kaçıyordum biraz da genç yaşın verdiği kuvvetti düşüncelerim. Bazen öyle olduğunu sanırsınız ikinci kişilerin tarif edemediğiniz hüznü görmediğini!?

Bank tahta idi o gün taş kesildiğini hissettim. Gayri ihtiyari bu soğukluktan kaçmak için kalktım başka bir banka oturdum. Sanki değişmesini bekliyordum hayır oda soğuktu ordan da kalktım.
Yürümeye başladım deniz kenarında deniz kokusu sanki tüm bedenimi kapladı bir an kusmak ihtiyacı hissettim. İçimdekileri boşaltmak ve kurtulmak! Olmadı! Ne kadar zaman yürüdüm hatırlamıyorum yürüyüş yolunun sonunda bir parkta buldum kendimi…İyi de ben bur da ne arıyordum..

Kovulmuştum hatta kovulurken terliklerim ayaklarımdan çıkmış düşmüş kanatmıştım dizkapaklarımı. Terliklerim kan içindeydi. Onları yeniden ayağıma giydim vıcık vıcık kanlıydı. Vazgeçemiyordum terliklerimden nedense başka bir terlik bana ihanet olacakmış gibi geliyordu. Ama kovulmuştum!Neden inanmak istemiyorsun ki dedim kendime. Üstelik terliklerimde kirlenmişti. Ne yapacaktım ben?!

Sabah posta kutusuna bir mektup gelmişti, nerde yaşadığını bilmiyorum nasıl yaşadığını bilmiyorum beni dilsiz ve sağır olarak da kabul edebilirsin arkadaş olmak istiyorum . Ne şimdi bu? İkinci bir terlik uzatılıyordu ayağıma saçma sapan gülümsedim. Mektuplar günlerce sürdü. Vaatler yeminler! Hiç karşılık vermiyordum.

Ama bıkmıştım Sabrımın zorlandığı bir zamanda oturup şunları yazdım “arkadaş şimdiye kadar sevdiniz mi ama dürüstçe yazın! Önce bir süre cevap gelmedi sonrasında gerçekten dürüst bir cevap “evet daha önce biri vardı! “

O zaman dedim kendi kanlı terliklerinizi kendiniz yıkayın lütfen bana yıkattırmayın! Anlamamıştı “neden böyle konuşuyorsunuz ? “diye sordu.

Çünkü dedim benim elimde de bir çift kanlı terlik var zaten!

Jale KESKİN/iSKENDERUN