|
|
|
ELBET BİR GÜN...
Hayatıma gizlice girip
Sessizce gidiverdin…
Yaşamı mı felç eden karanlıklarımı
Bir mumla tam aydınlatacağım derken
Ateşimi aldın elimden…
Tam güneş çıkacakken sabahlarımda
Beni üşümelere yolladın…
Neye uğradığımı şaşırdım…
Ya hayatıma girmeseydin yada girip çıkmasaydın
Şimdi içinden umutları ve mutluluğu
Alınmış bir insan harabesiyim sadece...
Sevgilim…..
Bu gece ay göklerden düşüyor sanki.
Ve sanki musalla taşı beni çağırıyor..
Kalemim kırılmış
İdamım isteniyor şimdi
Ve bana müebbet veriliyor…
Hayallerim benden alınıp
Yakılıyorlar bir köşede…
Umutlarıma işkenceler ediliyor..
Pankartlar açılıyor yıldızların ellerinde
“intihar ediyoruz” diye
Ve birer birer kayıyorlar göklerden
Sevdiğim ….
Ben böyle
Akreplerin ateşte öldüğü gibi
Ölmek istemiyorum….
Direnmek istiyorum….
Evet şimdi sen gittin belki
Ama elbet birgün döneceksin…
Ellerinde yakılmış hayallerim…
Yüreğinde çalınmış umutlarım…
Ve gözlerinde intihar etmiş
Bütün yıldızlarım…..
Biliyorum elbet birgün döneceksin
Son bakışını bıraktığın yere
|
|
|
Acaba Nedir?:
ay
,
bir
,
böyle
,
felç
,
gece
,
gibi
,
güneş
,
insan
,
intihar
,
musalla
,
ölmek
,
şimdi
,
tam
,
ve
|
|
|
15 Mart 2008 Cumartesi 08:35:07
Ben böyle
Akreplerin ateşte öldüğü gibi
Ölmek istemiyorum….
Akrebin kendini öldürdüğü yerde...tersine şiir bu noktada canlanmaya başlamış.
|
|
|
|
14 Mart 2008 Cuma 16:03:06
Tam bir feryat,
Figan..
Yürek parçalayan dizelerdi,
Kanun strese girdi!
|
|
|
|
14 Mart 2008 Cuma 13:31:09
mükemmel şiiriniz için elinize sağlık
saygılar
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
